Saturday, October 3, 2009

I Want to Repent, But ... (Part-01)

-Sheikh Muhammed Salih Al-Munajjid
Praise be to Allaah, we praise Him and seek His help. Whomever Allaah guides cannot be led astray, and whomever He leaves astray, cannot be guided. I bear witness that there is no god except Allaah alone, with no partner or associate, and that Muhammad is His slave and Messenger.
Allaah has commanded all the believers to repent, as He says (interpretation of the meaning): “… And all of you beg Allaah to forgive you all, O believers, that you may be successful.” [al-Noor 24:31]
People may be divided into two types, those who repent and turn to Allaah, and those who do wrong; there is no third category. Allaah says (interpretation of the meaning): “… And whosoever does not repent, then such are indeed zaalimoon (wrong-doers, etc.).” [al-Hujuraat 49:11]. We are living in a time when many people have strayed far from the religion of Allah, and sin and immorality have become so widespread that there is no one who remains free from the taint of evil except for the one who is protected by Allaah.

However, Allaah will not allow but that His light should be perfected, thus many people have awoken from the slumber of negligence. They have become aware of their failure to fulfil their duties towards Allaah, have regretted their carelessness and sin, and so have started to move towards the beacon of repentance. Others have grown weary of this wretched life of misery, and so they are looking for a way out of darkness and into the Light.

But these people face many obstacles which they think stand between them and repentance, some of which exist within their own selves, and others in the world around them.
For this reason I have written this brief work, hoping to clear up this confusion, dispel doubts, explain wisdom and drive away the Shaytaan.

Following an introduction which discusses the dangers of taking sin lightly, I then explain the conditions of repentance, psychological cures, and fataawa (rulings) based on evidence from the Qur’aan and Sunnah which are addressed to those who repent. This is followed by quotations from some of the scholars’ comments, and my own concluding remarks.
I ask Allaah to benefit me and my Muslim brothers through these words. I ask no more from my brothers than that they should pray for me and offer me sincere advice (naseehah). May Allaah accept the repentance of us all.

Tuesday, September 29, 2009

படித்து இரசித்தவை

நான் அரபியில் படித்து இரசித்தவை - நீங்களும் இரசிக்க வேண்டாமா? தமிழில் தருகிறேன்:

அன்பு:
திருமணம் முடித்து சுமார் 20 வருடங்களின் பின்னர் அவள் தனது வாழ்க்கையிலேயே மிகவும் மோசமான உணவை அன்று சமைத்தாள். சோறு அரைப்பச்சை, இரைச்சி எரிந்து கரிக்கட்டை போலிருந்தது, ரசமோ உப்பும் புளியும் எல்லையைத் தாண்டி வாயில் வைக்க முடியாமலிருந்தது.
கணவனோ மிகவும் பொறுமையோடு வழமைபோல் உணவருந்தினான். மனைவியோ போதாக் குறைக்கு உண்ட பாத்திரங்களை கழுவவும் இல்லை, சுத்தம் செய்யவும் இல்லை. இப்படியிருக்க கணவனோ அன்போடு அவளை ஆரத்தழுவி இச்சென்று ஒரு முத்தமும் கொடுத்தான்.

மனைவி: என்னங்க.. எதுக்கு இந்த முத்தம்.
கணவன்: இன்று உனது சமையலும், நீ நடந்து கொண்ட விதமும் இன்னிக்கித்தான் கல்யாணம் முடித்த புதுப் பொண்டாட்டிய போல இருந்துச்சும்மா. அதான்!

நாமும் நம் துணைவியர்களோடு இப்படியல்லவா நடந்து கொள்ள வேண்டும். ஆனால் மின்னலும், இடியும் டயனிங் ஹாலில் நடக்க, படுக்கையறையில் அவளோ கண்ணீர் மழையில் நனைந்து கொண்டல்லவா இருக்கிறாள்.

உறுதி:
கடுமையாக வரட்சி நிலவிய காலமது, கிராமவாசிகள் அனைவரும் மழைவேண்டித் தொழத் தீர்மானித்தனர்... எல்லோரும் ஒரு வெளியில் ஒன்று கூடினர். அவர்களில் ஒருவர் மட்டும் 'கொடை'யுடன் வந்திருந்தார்!
அதுதான் உண்மையான உறுதியின் வெளிப்பாடு!

நற்பு:
உண்மையான நற்பு எதனை ஒத்திருக்க வேண்டும் தெறியுமா? ஒரு வயதுக் குழந்தையை நீ வானத்திலிருந்துதான் தூக்கி வீசினாலும் அது சிரித்துக் கொண்டுதானிருக்குமே அதற்குத்தான். ஏனன்றால் அந்தப் பிஞ்சுக்குத் தெறியும் ஒரு போதும் அதனை கீழே விழ விடாமல் நீ எப்படியாவது பிடித்துக் கொள்வாய் என்று!
அதுதான் உண்மை நற்பின் யதார்த்த நிலை!

எதிர்பார்ப்பு:
ஒவ்வொரு இரவும் நாம் உறங்கச் செல்லும் போது நாளை விழித்தெழுவோமா என்பதில் எந்த உறுதியுமில்லை. இருந்தாலும் நாளைக்காக நாம் திட்டம் தீட்டுவதை மறப்பது கிடையாதே!
அதுதான் திடமான எதிர்பார்ப்பு!

நில்... ஒரு நிமிடம் அமைதியாக புன்னகை.
வாழ்க்கையின் கருப்பு வெள்ளைப் பக்கங்களை நிதானத்துடன் பார். கருப்பை உன்னால் ஒருபோதும் வென்மையாக்க முடியாது. நாம் அதனை அழகாய் பயன்படுத்திக் கொள்கின்றோம்.

சமூகத்தின் விடியளில் நம் பங்கென்ன?

நான் மேகத்தைப் பார்த்து சந்தோஷப்படுவதுண்டு, ஏனென்றால் அவற்றைப் போல் சுதந்திரமாக பூமியில் எம்மால் சஞ்சாரம் செய்ய முடிவதில்லை. வன்முறை, அட்டூளியம், அனாச்சாரம், அசிங்கம், பாசிஸம், ஆக்கிரமிப்பு, அடக்குமுறை... இன்றைய உலகில் மலிந்து விட்ட பண்டமெனலாம்.

என் பள்ளிப்பருவத்து நாட்களை நான் அசைபோடுவதுண்டு, அக்காலம் என் வாழ்க்கையில் சந்தோஷத்தை மட்டுமே சுவாசித்து வாழ்ந்த நாட்கள்! இன்று அவை தொலைந்து போய் எத்தனையோ வருடங்களாகின்றன.

என் சகோதரங்கள் குதறப்படும் போதெல்லாம் பொழுதுகளை நான் மலையாச் சுமக்கிறேன். காலத்தை கட்டித் இழுத்துப் போக வேண்டியுள்ளது. நகர மறுக்கும் பொழுதுகளாய் அவை என்னை இன்னமும் இம்சைப்படுத்துகின்றன.
அடக்கு முறைக்கலாச்சாரத்தில் அவதிப்படும் அப்பாவிச் சமூகத்தின் அவலக் குரல் அலை மோத மனிதம் சுமக்கும் ஒரு உயிரினால் மன்டியிட்டு வேடிக்கை பார்க்க முடியவில்லையே! ஐயகோ, என் சமூகத்தின் அவலம் துடைப்போர் எங்கே? ஏனன்று கேட்கக் கூட நாதியற்று கட்டுண்டு கிடக்கிடக்கும் சிலர், வேடிக்கை பார்த்து வேண்டாதவர்களாய் ஒதுங்கி நிற்போர் பலர்!!

மனிதங்கள் மட்டும் அதிகமாய் வாழ்ந்த இப்புவியில் புதிதாய் முளைத்திருக்கும் மனிதர்களை என்னால் காணப்பிடிக்கவில்லை. எனக்கு அவர்கள் அவமானச் சின்னங்களாய் காட்சி தருகின்றனர். மனிதமற்று நடைப்பிணங்களாய் சஞ்சரிக்கும் பிண்டங்கள்!

என்னைப் போல் நீங்களும் உணர்வுள்ளவர்கள்தானே, சகோதரங்களுடன் பிறந்தோர்தானே, ஆனால் உணர்வுகள் மட்டும் உறங்கிப் போனதேனோ? நம் பிரார்த்தனைகளாவது அவர்ளது விடியலுக்கான காணிக்கையாகட்டும்.

உணர்வுள்ள ஒவ்வொருவரும் நம் சமூகத்தின் விடியலுக்காய் கடமைப்பட்டுள்ளோம். காலம் கடத்தாது கடமையாற்றும் திறமை புனைய வேண்டும். எம்மால் முடியும் ஏதாவது செய்ய எம்மால் முடியும்.

சகோதரா உன்னால் முடிமான ஒன்றையாவது செய்:
- ஒவ்வொரு தொழுகையிலும் பிரார்த்தனை செய்தல்.
- முடியுமான பொருளுதவி செய்தல்.
- ஆக்கங்கள் மூலம் மனிதக் கண்களை விளிக்கச் செய்தல்.
- இலவச வெப்தளங்களை நிருவி குரல் கொடுத்தல்.
- ஆக்கவியளாலர்களை ஊக்குவித்தல்.
- திறமைசாலிகள் உருவாக்கத்தில் பங்கேற்றல்.
- ஊடக வன்முறைகளை எதிர்த்து போரிடல்.
- நிஜங்களை மட்டும் உலக அரங்கேற்றம் செய்தல்.
- சமூக விளிப்புணர்வு மாணாடுகள், பட்டறைகள் போன்றவற்றை ஏற்படுத்துதல்.
- குர்ஆன் - ஹதீஸ் அடிப்படையில் வாழும், சிந்திக்கும் குடும்பங்களை உருவாக்கல்..

இப்படியான ஏறாளமான வழிகளில் குற்றுயிராய்த் தவிக்கும் நம் சமூகத்தைக் காப்பாற்ற பாடுபட முடியும். விளித்தெளும் உணர்வுகளை தடடியெழுப்புவோம். வீரத்தோடு வீருநடை போடும் வேங்கையாய் நம் செயல்கள் நிலைக்கட்டும்.

'எவர் முஸ்லிம்களுடைய விடயங்களில் கவணம் செலுத்தவில்லையோ, அவர் எம்மைச் சேர்ந்தவர் அல்ல' என்ற நபிகளாரின் வாக்கைக் கவணத்திற் கொண்டு, ஏதாவதொன்று செய்தே ஆக வேண்டும்.

நான் ஏன் செருப்பு வீசினேன்!

ஜார்ஜ் புஷ்ஷின் மீது செருப்பை வீசியெறிந்த ‘குற்றத்திற்காக’ ஒன்பது மாத சிறை வாசத்திற்குப் பின், கடந்த வாரம் விடுதலையாகியுள்ள முன்தாஜர் அல் ஜெய்தி எழுதிய கீழ்க்காணும் கட்டுரை, கார்டியன் செய்தித்தாளில் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து வெளியிடப்பட்டது. அதன் தமிழாக்கம் கீழே தரப்பட்டுள்ளது:

நான் விடுதலையடைந்து விட்டேன். ஆனால், எனது நாடு இன்னமும் போர்க் கைதியாக சிறை வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. செயல் குறித்தும், செயல்பட்டவர் குறித்தும், நாயகனைக் குறித்தும், நாயகத்தன்மை வாய்ந்த செயல் குறித்தும், குறியீடு குறித்தும், குறியீடான செயல் குறித்தும் நிறையப் பேச்சுக்கள் அடிபடுகின்றன. ஆனால், எனது எளிமையான பதில் இதுதான். என் மக்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதியும், எனது தாயகத்தை ஆக்கிரமிப்பானது எவ்வாறு தனது பூட்சுக் கால்களால் நசுக்கி இழிவுபடுத்த விரும்பியதென்பதும்தான், என்னை செயல்படக் கட்டாயப்படுத்தியது.
கடந்த சில ஆண்டுகளில், ஆக்கிரமிப்பின் துப்பாக்கி ரவைகளுக்கு இரையாகி பத்து இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட தியாகிகள் தமது இன்னுயிரை இழந்தார்கள். கணவனை இழந்த ஐம்பது இலட்சம் பெண்களும், உடல் உறுப்புகளை இழந்த ஆயிரக்கணக்கான மக்களும் நிறைந்து கிடக்கும் தேசம்தான் இன்றைய இராக்.
நாட்டுக்குள்ளும், வெளியிலும் இலட்சக்கணக்கானவர்கள் அகதிகளாய் உழன்று கொண்டிருக்கிறார்கள். துருக்கியர், அசிரியர், சபியர், யாசித் என அனைவரோடும் தனது அன்றாட உணவை அரபு இனத்தவன் பகிர்ந்துண்ட ஒரு தேசமாக நாங்கள் வாழ்ந்திருந்தோம். சன்னியுடன் ஷியா ஒரே வரிசையில் நின்று வழிபட்ட காலமது. கிறிஸ்துவின் பிறந்தநாளை கிறிஸ்தவரோடு இசுலாமியர் இணைந்து கொண்டாடிய நாட்கள் அவை. இவையனைத்தும் பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலான பொருளாதாரத் தடைகளுக்கிடையே, பசியை பகிர்ந்து கொள்ள நேர்ந்த போதிலும் கூட நீடித்திருந்தன.
எமது பொறுமையும், ஒற்றுமையும் ஏவப்பட்ட ஒடுக்குமுறையை மறக்கவிடாமல் தடுத்தன. ஆனால், ஆக்கிரமிப்போ சகோதரர்களையும், நெருக்கமானவர்களையும் பிரித்துத் துண்டாடியது. எங்கள் வீடுகளை சுடுகாடுகளாக்கியது. நான் நாயகனல்ல. ஆனால் எனக்கு ஒரு கண்ணோட்டம் உண்டு. ஒரு நிலைப்பாடு உண்டு. எனது நாடு இழிவுபடுத்தப்படுவதைக் கண்ட பொழுது, எனது பாக்தாத் நகரம் தீயில் கருகிய பொழுது, எனது மக்கள் படுகொலை செய்யப்பட்ட பொழுது, நான் இழிவுபடுத்தப்பட்டவனாக உணர்ந்தேன். ஆயிரக்கணக்கான துயரம் தோய்ந்த காட்சிகள் எனது மனதில் அலைமோதிக் கொண்டிருந்தன. என்னை போரிடத் தூண்டின.
இழிவுபடுத்தப்பட்ட அபுகிரைப்ஸபலூஜா, நஜாஃப், ஹடிதா, சதர் நகரம், பஸ்ரா, தியாலா, மொசூல், தல் அஃபர் என ஒவ்வொரு இடத்திலும் நடைபெற்ற படுகொலைகள்ஸ ஒரு அங்குலம் குறையாமல் காயமுற்ற எனது நாடு எரியும் தேசத்தினூடாகப் பயணம் செய்து, நேரடியாக பாதிக்கப்பட்டவர்களின் வலியைக் கண்ணால் கண்டேன். துயருற்றவர்களின் ஓலத்தை, அனாதைகளாக்கப்பட்டவர்களின் அலறலை காதுகளில் கேட்டேன். ஒரு அவமானம் என்னை அழுத்தி வாட்டியது. நான் பலவீனனாக உணர்ந்தேன். அன்றாடம் நிகழ்ந்த துயரங்களை தெரிவிக்கும் ஒரு தொலைக்காட்சி நிருபராக, எனது தொழில்சார்ந்த கடமைகளை முடித்த பின்னால், தரைமட்டமாக்கப்பட்ட இராக்கிய வீடுகளின் இடிபாடுகளின் தூசியையோ அல்லது ஆடைகளில் படிந்த இரத்தக் கறைகளையோ, நான் தண்ணீரால் கழுவிய பொழுதுகளில், பற்கள் நெறுநெறுக்க, பாதிக்கப்பட்ட எனது நாட்டு மக்களின் பேரால் பழிக்குப் பழி வாங்குவேனென நான் உறுதிமொழி எடுத்துக் கொள்வேன்.
வாய்ப்பு வழிதேடி வந்தது. நான் அதனைக் கைப்பற்றிக் கொண்டேன். ஆக்கிரமிப்பினூடாகவும், ஆக்கிரமிப்பின் விளைவாகவும் சிந்தப்பட்ட அப்பாவிகளின் ஒவ்வொரு இரத்தத் துளிக்கும், வேதனையில் கதறிய ஒவ்வொரு தாயின் ஒலத்திற்கும், துயரத்தில் முனகிய ஒவ்வொரு அனாதையின் கண்ணீருக்கும், பாலியல் வன்புணர்ச்சியால் சிதைக்கப்பட்ட பெண்களின் அலறலுக்கும், நான் செய்ய வேண்டிய கடமையாகக் கருதியதனால்தான் அச்செயலை செய்தேன்.
என்னைக் கண்டிப்பவர்களுக்கு நான் சொல்வது: “நான் வீசியெறிந்த காலணி, உடைந்து நொறுங்கிய எத்தனை வீடுகளை தாண்டி வந்திருக்கிறதென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா? பலியான எத்தனை அப்பாவிகளின் குருதியைக் கடந்து வந்திருக்கிறதென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?எல்லா மதிப்பீடுகளும் மீறப்படும்பொழுது செருப்புதான் சரியான பதிலடியாகத் தோன்றுகிறது. ”குற்றவாளியான ஜார்ஜ் புஷ்ஷின் மீது செருப்பை வீசியெறிந்த பொழுது, எனது நாட்டின் மீதான ஆக்கிரமிப்பை, எனது மக்களைப் படுகொலை செய்ததை, எனது நாட்டின் வளத்தை கொள்ளையடித்ததை, அதன் கட்டுமானங்களை தரைமட்டமாக்கியதை, அதன் குழந்தைகளை அகதிகளாக்கியதை, நான் ஏற்க மறுக்கிறேன் என்பதையே தெரிவிக்க விரும்பினேன்.
ஒரு தொலைக்காட்சி நிருபராக, நிர்வாகத்திற்கு தொழில்ரீதியாக ஏற்பட்ட சங்கடத்திற்கும், ஒருவேளை நான் பத்திரிக்கை தருமத்திற்கும் ஊறு விளைவித்திருப்பதாகக் கருதினால், அத்தகைய நோக்கம் எனக்கு இல்லாத போதும், எனது வருத்தத்தை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
ஒட்டுமொத்தத்தில், ஒவ்வொரு நாளும் தனது தாயகம் இழிவுபடுத்தப்படுவதைக் காணச் சகியாத ஒரு குடிமகனின் அணையாத மனசாட்சியை வெளிப்படுத்தவே நான் விரும்பினேன். ஆக்கிரமிப்பின் அரவணைப்பிற்குள்ளிருந்து தொழில் தர்மம குறித்து முனகுவோரின் குரல் நாட்டுப்பற்றின் குரலை விடவும் ஓங்கி ஒலிக்கக் கூடாது. நாட்டுப்பற்று பேச விரும்பும் பொழுது, அதனோடு தொழில் தர்மம இணைந்து கொள்ள வேண்டும்.
எனது பெயர் வரலாற்றில் இடம் பெறுமென்றோ, காசு, பணம் கிடைக்குமென்றோ, நான் இதனைச் செய்யவில்லை. நான் எனது நாட்டைக் காக்க மட்டுமே விரும்பினேன்.

Monday, September 28, 2009

சுவர்க்க வாசிகள் vs நரக வாசிகள்

உணவு
சுவர்க்க வாசிகள்: இன்னும் அவர்கள் தெரிந்தெடுக்கும் கனி வகைகளையும் விரும்பும் பட்சிகளின் மாமிசத்தையும் (கொண்டு அவ்விளைஞர்கள் வருவார்கள்) (56:20,21)
நரக வாசிகள்: அவர்களுக்கு விஷச் செடிகளைத் தவிர, வேறு உணவில்லை. அது அவர்களைக் கொழு(த்துச் செழி)க்கவும் வைக்காது அன்றியும் பசியையும் தணிக்காது. (88:6,7)

பானம்
சுவர்க்க வாசிகள்: நிச்சயமாக நல்லவர்கள் (சுவர்க்கத்தில்) குவளைகளிலிருந்து (பானம்) அருந்துவார்கள் அதன் கலப்பு கற்பூரமாக இருக்கும் (76:5)
நரக வாசிகள்: அவனுக்கு முன்னால் நரகம் தான் இருக்கிறது, இன்னும் அவனுக்கு (துர் நாற்றமுள்ள) சீழ் நீரே குடிக்கக் கொடுக்கப்படும். அதை அவன் (சிரமத்தோடு) சிறிது சிறிதாக விழுங்குவான். எனினும் அது அவன் தொண்டையில் எளிதில் இறங்காது ஒவ்வொரு திசையிலிருந்தும் அவனுக்கு மரணம் வந்து கொண்டிருக்கும். எனினும் அவன் இறந்து விடுபவனும் அல்லன். அன்றியும் அவன் முன்னே (மிகக்) கொடிய வேதனையும் உண்டு. (14:16,17)

ஆடை
சுவர்க்க வாசிகள்: அவர்களின் மீது ஸுன்துஸ், இஸ்தப்ரக் போன்ற பச்சை நிற பூம்பட்டாடைகள் இருக்கும். இன்னும் அவர்கள் வெள்ளியாலாகிய கடகங்கள் அணிவிக்கப்பட்டிருப்பர். அன்றியும், அவர்களுடைய இறைவன் அவர்களுக்குப் பரிசுத்தமான பானமும் புகட்டுவான். (76:21)
நரக வாசிகள்: (முஃமின்களும், முஃமின்களல்லாதவருமான) இரு தரப்பாரும் தம் இறைவனைப் பற்றித் தர்க்கிக்கின்றனர். ஆனால் எவர் (இறைவனை) நிராகரிக்கிறார்களோ அவர்களுக்கு நெருப்பிலிருந்து ஆடைகள் தாயாரிக்கப்படும். கொதிக்கும் நீர் அவர்கள் தலைகளின் மேல் ஊற்றப்படும். (22:19)

தோற்றம்
சுவர்க்க வாசிகள்: அந்நாளில் சிலமுகங்கள் இலங்கிக் கொண்டிருக்கும். சிரித்தவையாகவும், மகிழ்வுடையதாகவும் இருக்கும். (80:38,39)
நரக வாசிகள்: ஆனால் அந்நாளில் - (வேறு) சில முகங்கள், அவற்றின் மீது புழுதி படிந்திருக்கும். (80:40)

படுக்கை
சுவர்க்க வாசிகள்: (பொன்னிழைகளால்) செய்யப்பட்ட கட்டில்களின் மீது - ஒருவரையொருவர் முன்னோக்கியவர்களாக, அவற்றின் மீது சாய்ந்திருப்பார்கள். (56:15,16)
நரக வாசிகள்: அவர்களுக்கு நரகத்தில் (நெருப்பு) விரிப்புகளும், (போர்த்திக் கொள்வதற்கு) அவர்களுக்கு மேலே நெருப்புப் போர்வைகளும் உண்டு - இன்னும் இவ்வாறே அநியாயம் செய்பவர்களுக்கு நாம் கூலி கொடுப்போம். (7:41)

வரவேற்பு
சுவர்க்க வாசிகள்: எவர் தம் இறைவனுக்கு பயபக்தியுடன் நடந்து கொண்டார்களோ அவர்கள் கூட்டங்கூட்டமாக சுவர்க்கத்தின்பால் கொண்டு வரப்படுவார்கள். அங்கு அவர்கள் வந்ததும், அதன் வாசல்கள் திறக்கப்படும். அதன் காவலர்கள் அவர்களை நோக்கி "உங்கள் மீது சாந்தி உண்டாகட்டும், நீங்கள் மணம் பெற்றவர்கள் எனவே அதில் பிரவேசியுங்கள் என்றென்றும் அதில் தங்கிவிடுங்கள்" (என்று அவர்களிடம் கூறப்படும்). (39:73)
நரக வாசிகள்: "நரகத்தின் வாயில்களுள் நுழைந்து விடுங்கள் என்றென்றும் அதில் தங்கிவிடுங்கள்" என்று (அவர்களுக்குக்) கூறப்படும் பெருமை அடித்துக் கொண்டிருந்தோருடைய தங்குமிடம் மிகவும் கெட்டது. (39:72)
தங்குமிடம்
சுவர்க்க வாசிகள்: அவன் உங்களுக்கு உங்கள் பாவங்களை மன்னிப்பான் சுவனபதிகளில் உங்களை பிரவேசிக்கச் செய்வான் அவற்றின் கீழே ஆறுகள் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் அன்றியும், நிலையான அத்னு என்னும் நிலையான சுவர்க்கச் சோலைகளின் மணம் பொருந்திய இருப்பிடங்களும் (உங்களுக்கு) உண்டு இதுவே மகத்தான பாக்கியமாகும். (61:12)
நரக வாசிகள்: அது சுட்டெரிக்கும் நெருப்பாகும் (101:11)
அவர்கள் நரகில் கருகுவார்கள் (83:16)
முன்னேற்பாடு
சுவர்க்க வாசிகள்: அவர்கள் செய்த (நற்)கருமங்களுக்குக் கூலியாக மறைத்து வைக்கப்பட்டுள்ள கண் குளிர்ச்சியை (மறுமையின் பேரின்பத்தை) எந்த ஓர் ஆன்மாவும் அறிந்து கொள்ள முடியாது. (32:17)
நரக வாசிகள்: மேலும், எவர்கள் மறுமை நாள் மீது நம்பிக்கை கொள்ளவில்லையோ, அவர்களுக்கு நிச்சயமாக நாம், நோவினை தரும் வேதனையைச் சித்தப்படுத்தி இருக்கின்றோம். (17:10)
நிரந்தரம்
சுவர்க்க வாசிகள்: அதில் அவர்கள் என்றென்றும் தங்கியிருப்பார்கள். அவர்கள் அதிலிருந்து மாறி (வேறிடம்) செல்ல விரும்ப மாட்டார்கள். (18:108)
நரக வாசிகள்: நிச்சயமாக வேதக்காரர்களிலும் முஷ்ரிக்குகளிலும் எவர்கள் நிராகரிக்கிறார்களோ அவர்கள் நரக நெருப்பில் இருப்பார்கள் - அதில் என்றென்றும் இருப்பார்கள் - இத்தகையவர்கள்தாம் படைப்புகளில் மிகக் கெட்டவர்கள் ஆவார்கள். (98:6)