Wednesday, December 15, 2010

முஹர்ரம்!!

“முஹர்ரம்”
இஸ்லாமிய ஆண்டின் முதல் மாதமாகும் முஹர்ரம். முற்காலம் தொட்டு அரபிகள் இம்மாதத்தைப் புனித மாதங்களில் ஒன்றாகக் கொண்டிருந்தனர். முஹர்ரம் என்னும் அரபிச் சொல்லிற்கு “விலக்கப்பட்டது” என்று பொருள்.
“சொற் பொருள்”

முஹர்ரம், ஹராம்,ஹரம், ஹுரும், தஹ்ரீம், இஹ்ராம் என்ற சொற்கள் ஒரே வேர் சொல்லிலிருந்து பிறந்த சொற்களாகும். பாவங்கள் அல்லது செய்யக் கூடாதவைகளை செய்வதை விட்டும் தடுக்கப்படுவதால் விலக்கப்பட்டது, தடுக்கப்பட்டது, என்றும் விலக்கப்பட்டதை செய்வதைவிட்டும் தடுக்கப்படுவதால் அச்செயல் புனிதமானது என்றும், தடுக்கப்படும் இடம் புனிதமான இடம் என்றும் பொருள் கொள்ளப்படுகிறது.

(உ-ம்: தொழுகைக்கு முன் செய்யப்படும் செயல்கள் தொழுகையில் தடுக்கப்படுவதால் “தக்பீர் தஹ்ரீம்” என்றும், உம்ரா, ஹஜ்ஜ’க்கு முன் அனுமதிக்கப்படுவை இஹ்ராமுக்கு நிய்யத் செய்ததும் தடுக்கப்படுவதால் “இஹ்ராம்” என்றும், ஹரம் எல்லைக்கு வெளியே செய்யப்படும் பாவமானவை -விலக்கப்பட்டவை- ஹரம் எல்லையில் தடுக்கப்படுவதால் “ஹரம்” -புனித எல்லை- என்றும், ”மஸ்ஜிதுல்ஹராம்”- புனிதமான பள்ளி வாசல்- என்றும் சொல்லப்படுகிறது)।

“புனித மாதங்கள்- அஷ்ஹுருல் ஹுரும்”
வானங்களையும், பூமியையும் படைத்த நாள் முதல் அல்லாஹ்வின் பதிவேட்டில் உள்ளபடி மாதங்களின் எண்ணிக்கை பன்னிரண்டாகும்। அவற்றுள் நான்கு மாதங்கள் புனிதமானவை ஆகும். ( அல்-குர்ஆன் 9:36) எனத் திருமறை கூறுகிறது. அவை துல்கஃதா, துல்ஹஜ், முஹர்ரம், ரஜப் ஆகிய மாதங்களாகும்.

இந்நான்கு மாதங்கள் புனிதமிக்கவை என்னும் போது ஏனைய மாதங்கள் சிறப்புக்குரியவை அல்ல என்பது பொருளல்ல। ஏனெனில் ரமளான் என்னும் மாண்பார் மாதம் இதில் தான் வருகிறது. இந்நான்கு மாதங்களை நபி இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் காலம் முதல் மக்கள் புனிதமானவையாகக் கருதி வந்தனர்।

ஒருவர் அறியாமல் செய்த தீங்கையும் தம் மானம் அழிக்கும் பெரும் குற்றமாகக் கொண்டு அதற்காக பழி வாங்குவதில் தம் காலத்தையெல்லாம் கழித்து வந்தவர்கள் அரபிகள். கொலை, கொள்ளை போன்ற மாபாதகச் செயல்களை செய்வதற்கு அவர்கள் கொஞ்சமும் தயங்காதவர்கள். இந்த ஓயாச்சண்டைகளிலும் ஒழியாச் சச்சரவுகளிலும் ஈடுபட்டிருந்த அவர்களை தடுப்பதற்கு இறைவனால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாதங்களே இந்நான்கு மாதங்களும். அவற்றுள் முதன்மையானதே முஹர்ரம் மாதமாகும்।

குறிப்பாக இந்த மாதத்தில் தமது சண்டை சச்சரவுகளை விலக்கிவைத்திருப்பதால் தான் விலக்கப்பட்டது என்ற பொருள் கொண்ட “முஹர்ரம்” என்ற பெயர் இதற்கு ஏற்பட்டது। இவ்விதம் அக்கால அரபிகள் தமது உணர்ச்சிகளையும், வாளையும் உறையுள் போடத்தேர்ந்தெடுத்ததற்குக் காரணம் இந்த மாதத்தை ஒரு புனித மாதமாகக் கருதியது தான்.

இந்த மாதத்தில் தான் “ஆஷூரா” என்னும் நாள் வருகிறது। இந்த ‘ஆஷூரா’ என்னும் சொல் ஹீப்ரு மொழிச் சொல்லாகும். அதாவது “பத்தாவது நாள்” என்பது பொருளாகும். யூதர்களின் பத்தாவது நாளுக்கு இப்பெயர் இருந்து வருகிறது. யூதர்களின் “திஷ்ரி” மாதமும் அரபிகளின் “முஹர்ரம்” மாதமும் இணையாக வருபவையாகும். திஷ்ரி மாதத்தின் பத்தாம் நாளே முஹர்ரம் மாதத்தின் பத்தாம் நாளாகும்.

யூதர்கள் இந்த பத்தாம் நாளில் நோன்பு நோற்கும் வழக்க முடையவர்களாக இருந்தனர்। நபி(ஸல்) அவர்கள் மக்காவைத் துறந்து மதீனா வந்தபோது இப்பழக்த்தைக் கண்டதும் அதற்குரிய காரணத்தை அவர்களிடம் கேட்டனர்। அதற்கு “நானே இறைவன்” எனக் கூறிய பிர்அவ்னையும் அவனுடைய படையினரையும் இறைவன் செங்கடலில் மூழ்கடித்ததும் நபி மூஸா (அலை) அவர்களையும் அவர்களின் மக்களையும் காத்தருளியதும் அந்நாளில்தான் என்றும் அந்த நன்றியை நினைவுகூர மூஸா(அலை) அவர்கள் அந்நாளில் நோன்பு நோற்றனர் என்றும் அதனையே தாங்களும் பின்பற்றுவதாகவும் கூறினர்। அதைக்கேட்ட நபி (ஸல்) அவர்கள், ”அவ்விதமாயின் நானும் என் மக்களும்தாம் உங்களையும்விட மூஸா(அலை) அவர்களுக்கு மிகவும் நெருக்கமானவர்கள்” என்று கூறி அது முதல் தாங்களும் நோற்று தம் மக்களையும் அவ்வாறே நோன்பு நோற்குமாறும் பணித்தனர்।

அது மட்டுமன்றி “வரும் ஆண்டும் நான் இவ்வுலகில் வாழ்ந்தால் முஹர்ரம் ஒன்பதாவது நாளும் நோன்பு நோற்பேன்” என்றும் கூறினார்கள். {ஆதாரம்: முஸ்லிம், அறிவிப்பவர்: இப்னு அப்பாஸ்(ரலி).

இஸ்லாமிய (அரபு) வருடத்தின் முதல் மாதமான முஹர்ரம் மாதத்தின் சிறப்புகளை இஸ்லாமிய சமூகம் சரிவர முழுமையாக புரிந்து கொள்ள வில்லை என்றே கருத வேண்டியுள்ளது।

அதன் காரணமாகத்தான் இம்மாதத்தில் இஸ்லாத்தின் பெயரால் பல்வேறு வகையிலான அனுஷ்டானங்கள் உலகின் பல பகுதிகளிலும் கடைப்பிடிக்கப்படுகின்றன। அதில் தமிழ் முஸ்லிம் சமூகமும் விதிவிலக்கின்றி கூடுதலான பல அம்சங்களோடு அவற்றை கடமையான செயல்களைப் போல் நிறைவேற்றி வருவதை காண்கிறோம்.

இம்மாதத்தில் கடைப்பிடிக்கப்படுவனவற்றில் பிரதானமான ஒன்று, முஹர்ரம் ஒன்று முதல் பத்து வரை நடத்தப்படும் சடங்குகள், அவை தொடர்பான சம்பிரதாயங்கள்। ஈராக்கிலுள்ள கர்பலா எனும் நகரத்தில் நடைபெற்ற ஒரு போரைச் சுற்றியே இவை அமைந்துள்ளன. இதன் நினைவாக ஷியா பிரிவினரிடையே ஏற்பட்ட அல்லது ஏற்படுத்தப்பட்ட கலாச்சாரம், தமிழகம் போன்ற பகுதிகளில் சுன்னத் வல் ஜமாஅத்தினர் என அறியப்பட்டவர்களிடத்திலும் வெவ்வேறு பெயர்களில் ஊடுருவி உள்ளதை இங்கு வேதனையோடு சுட்டிக்காட்ட வேண்டிய அவசியம் உள்ளது.

முஹர்ரம் பத்தாம் நாளைப் பொறுத்த வரை, வேறு ஒரு காரணத்திற்காக நினைவுபடுத்தி அந்நாளில் இறைவனுக்கு நன்றி தெரிவிக்கும் வகையில், நோன்பிருக்கும் படி நபி (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டிருக்க, நமது சமூகம் அதே நாளில் நோன்பிருந்து கொண்டு வேறு காரணங்களை கூறி வருவது வேதனையானது।

இஸ்ரவேலர்களிடமிருந்து நபி மூஸா (அலை) அவர்களை அல்லாஹ் முஹர்ரம் பத்தாம் நாளில் காத்தருள் புரிந்ததற்காக, அல்லாஹ்விற்கு நன்றி செலுத்தும் முகமாக அந்நாளில் நோன்பிருக்கும் படி நபி (ஸல்) அவர்கள் நமக்கு கட்டளையிட்டிருக்க, நமது சமூகமோ அந்நாளை துக்க நாளாக அனுஷ்டிப்பதும் அந்நாளில் ஹஸன் ஹுஸைனுக்காக நோன்பிருப்பதாக கூறிக் கொள்வதும் அறியாமை மாத்திரமல்லாமல், இணை வைப்புமாகும் என்பதனை நாம் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்।

مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُمْ
மன் தஷப்பஹ பிகவ்மின் ஃபஹுவ மின்ஹும் (அறிவிப்பவர்: இப்னு உமர் (ரலி), நூல்கள்: அபூதாவூத் 4031, அஹ்மத் 5114)


என்பது நபிமொழி। எவ்வித உருவ வழிபாட்டிற்கும் அனுமதி இல்லாத மார்க்கத்தில் கையை (ஐந்தை உருவகப்படுத்தி) வழிபாடு நடத்தக்கூடியவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் எச்சரிக்கையான, 'யார் பிற சமூக மக்களின் நடைமுறைகளை பின்பற்றுகின்றனரோ அவர்கள், அந்த சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்களே' என்ற வாக்கை எண்ணிப்பார்க்க கடமைப்பட்டுள்ளனர். மற்றும் ஒர் அறிவிப்பில், 'அவர்கள் என்னைச் சேர்ந்தவர்களல்லர்' என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந் நபிமொழிகள் மூலம் அத்தகையோர் இஸ்லாமிய வட்டத்திலிருந்து வெளியேறியவர்களாகவே கணிக்கப்படுவர்.

தீவிரமான ஷியா பிரிவு முஸ்லிம்களும், அவர்களைச் சார்ந்துள்ளவர்களும் படிப்படியாக தங்களது கை சின்னத்தை தெருமுனைக்கு கொண்டு வந்து முஹர்ரம் ஒன்று முதல் பத்து நாட்களும் சடங்கு செய்து வருகின்றனர் (இந்து முன்னணி, ஆர்।எஸ்.எஸ் போன்றவர்களால் வீதி முனைகளில் நிறுத்தப்பட்டுள்ள வினாயகர் சிலைகளைப் போல).

தாயத்து, தட்டு போன்றவற்றை தொழிலாக செய்து வரும் சில முஸ்லிம் பெயர்தாங்கிகளால் இந்த கை சின்னத்திற்கு பத்து நாட்களும் சாம்பிராணி சடங்குகள் நிறைவேற்றப்படுகின்றன (பத்து நாட்களுக்கு வினாயகர் சிலைகள் பூஜை செய்யப்படுவது போல)।

முஹர்ரம் பத்தாம் நாள் கொடூரமான ஆயதங்களால் தங்களை தாங்களே தாக்கிக் கொண்டு இந்த கை சின்னத்தை பல்லக்கில் ஏற்றி ஊர்வலமாக பவனி வந்து ஒரிடத்தில் கூடி கலைகின்றனர்। (வினாயகர் சிலைகளை ஊர்வலமாக எடுத்துச் சென்று கடல், ஆறு போன்ற நீர் நிலைகளில் கரைத்து மாசுபடுத்தி பின்னர் கலைந்து செல்பவர்களைப் போல).

இங்கு நாம் சுட்டிக்காட்டியிருப்பது ஒப்பீட்டுக்காக மட்டுமே। அதுவும் ஒருசில விஷயங்களை மாத்திரமே. விரிவஞ்சி விளக்கங்களை தவிர்த்துள்ளோம். இந்த சிறிய ஒப்பீட்டில் இருந்தே இவை எந்த அளவிற்கு மாற்று மதத்தவரின் வணக்க வழிபாடுகளை ஒத்திருக்கிறது என புரிந்து கொள்ளலாம். இவை தெளிவான இணைவைப்பு என்பதில் எவருக்கும் மாற்று கருத்து இருக்க முடியாது.

சிலர் மேற்குறிப்பிட்ட சடங்குகளை தவிர்ந்து கொண்டாலும், வேறு சில வழக்கங்களை கடைப்பிடித்து வருகின்றனர்। அவற்றில் தமிழக கிராம அளவில் பிரசித்த பெற்ற ஹஸன் ஹுஸைன் ஃபாத்திஹா முக்கியமான ஒன்றாகும்.

முஹர்ரம் பத்தாம் நாள் அன்று கர்பலா யுத்தத்தின் நினைவாக அரிசி மாவில் கொழுக்கட்டைகள் செய்து அந்நாளில் (அப்போரில்) உயிர் நீத்தவர்களுக்காக ஃபாத்திஹா ஓதும் பழக்கம் காலகாலமாக கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வருகின்றது। அதிலும் குறிப்பாக அப்போரில் வெட்டுப்பட்ட கை, கால், தலைகளை உருவகப்படுத்த இக்கொழுக்கட்டைகள் உருண்டையாகவும் நீளமாகவும் உருவாக்கப்படுகின்றன. நாங்கள் பாஞ்சா (கை உருவத்தை) தூக்குவதில்லை என பெருமைப்பட்டுக் கொள்ளும் சுன்னத் வல் ஜமாஅத்தினர் தான் இத்தகைய கை, கால், தலை கொழுக்கட்டைகளை உருட்டி (படையல்)விழா நடத்துக் கொண்டுள்ளனர்.

இச்சடங்கு சம்பிரதாயங்கள் சில இடங்களில் வெவ்வேறு விதமாக கடைப்பிடிக்கப்படுவதும் உண்டு। நமது நோக்கம் அவற்றை அனைவருக்கும் அறிமுகப்படுத்துவது அல்ல. எனவே பரவலாக அறியப்பட்ட இரு விஷயங்களை மட்டுமே இங்கே சுட்டிக்காட்டியுள்ளோம்.

பொதுவாகவே ஒரு பிதஅத் (தூதன அனுஷ்டானம்) நுழையுமானால், அங்கு ஒரு சுன்னத் (நபிவழி) மறைந்து விடும்। இங்கே மேற்குறிப்பிட்ட விஷயங்கள் பித்அத் என்ற அளவுகோலையும் தாண்டி, ஷிர்க் (இணை வைப்பு) என்கிற அபாய கட்டத்தை தொட்டு விடுகின்றன என்பதனை உணர (அ) உணர்த்த நாம் கடமைப்பட்டுள்ளோம்.

அப்படியானால், முஹர்ரம் மாதம் குறித்து குர்ஆன் மற்றும் நபிமொழி வாயிலாக நமக்கு கிடைப்பது என்ன? என்பதனை முழுமையாக நாம் அறிந்து கொள்வது அவசியமாகும்।

முதலாவதாக, அல்குர்ஆனைப் பொறுத்தவரை, முழுவருடத்தின் நான்கு மாதங்களை போர் செய்ய தடை செய்யப்பட்ட கண்ணியப்படுத்தப்பட்ட மாதங்களாக குறிப்பிடுகின்றது। அந்த நான்கு மாதங்கள் ரஜப், துல்கஅதா, துல்ஹஜ், முஹர்ரம் ஆகியவைகளாகும்.

இன்னும் அத்தியாயம் அல்ஹஜ்ஜின் 32 ஆம் வசனத்தில் குறிப்பிடும் போது, 'யார் அல்லாஹ்வின் அத்தாட்சிகளை கண்ணியப்படுத்துகிறாரோ அது அவரது உள்ளத்திலுள்ள தக்வாவின் அடையாளமாகும்' என்று குறிப்பிடுகின்றான்। அதே அத்தியாயம் 36 ஆவது வசனத்திலும் இதே போன்றே குறிப்பிடுள்ளதையும் காணலாம்.

அதேபோல், ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை,
'முஹர்ரம் மாதத்தை 'அல்லாஹ்வின் மாதம்' என ரஸுல் (ஸல்) அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். (நூல்: முஸ்லிம் 2157)
'முஹர்ரம் பத்தாம் நாள் நபி மூஸா (அலை) அவர்களை அல்லாஹ் இஸ்ரவேலர்களிடமிருந்து பாதுகாத்ததாக நபி (ஸல்) அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். (நூல்: முஸ்லிம் 2082)
'முஹர்ரம் மாதம் பத்தாம் நாளில் இதே காரணத்திற்காக நபி (ஸல்) அவர்கள் நோன்பிருந்து உள்ளார்கள். (நூல்: முஸ்லிம் 2083)
'முஹர்ரம் 9 இலும், 10 இலும் நோன்பிருக்கும் படி தனது தோழர்களை அறிவுறுத்தி உள்ளார்கள்। (நூல்: முஸ்லிம் 2088)

ஆக, முஹர்ரம் மாதத்தில் நாம் செய்யக்கூடிய அமல்களாவன: நபி (ஸல்) அவர்களின் வழிகாட்டுதலின் படி அல்லாஹ்விற்கு நன்றி செலுத்தும் முகமாக முஹர்ரம் 9 மற்றும் 10 ஆகிய நாட்களில் நோன்பிருப்பதும், அம்மாதத்தை கண்ணியப்படுத்தும் முகமாக திக்ருகளை நஃபிலான வணக்கங்களை அதிகப்படுத்துவதுமேயாகும்।

வல்ல அல்லாஹ் நமக்கு அத்தகைய பண்பையும் பக்குவத்தையும் தந்தருள்வானாக।

Source; albaqavi.com

Sunday, December 12, 2010

மழலைச் செல்வங்கள்


குழந்தைச் செல்வங்கள் - அவர்கள்
குழுகுழுவென இதயத்தை நனைக்கும்
மழலைச் செல்வங்கள்!

கலகலவெனப் பேசி - மனசுகளை
பளபளவெனப் பூசும் கலைஞர்கள்!

குழந்தையின் அழுகை - ஒரு
இசையற்ற காவியம் - அது
இதயத்தைத் துளைத்து
கல்லையும் உருகச் செய்யும்!

குருகுருவென ஓடியாடி விளையாடும்
சிட்டுக் குருவிச் செல்வங்கள் - அவர்கள்
மனக்காயத்தின் தழும்புகளைக் கூட
புன்சிரிப்பின் பூரிப்பில் மாறச்செய்பவர்கள்!
- அபூ அரீஜ்

Wednesday, December 8, 2010

'மெத்தக் கூர்மை மழுமொட்டை'



அனாச்சாரங்களைச் சுமந்து வரும்
மேற்கத்தேயப் புயல் - இன்று
மனித இதயங்களை ஆபாசத்தால் நனைத்துவிட்டதால்
துவட்ட முடியாமல் தடுமாறுகின்றது இளைய சமூகம்!

ஆபாச அழுக்குகளில் சருக்கி விழுந்தோர் ஏறாலம்
போதனை ஊற்றுக்களில் கூட - அவர்களை
சலவை செய்ய சானாக்கிய மற்ற நிலை!

ஆடைக்காய் அலைந்து ஆலைகள் பல கண்டு
கோடைகளில் கூட ஆடைகளகற்ற பலகியோர் - இன்று
குத்தூசியாய்க் குத்தும் குளிர்காலத்தில் கூட
ஆடைகளகற்றி அலையும் மானிடர் பாரீர்!!

மேலெலுந்து செல்லும் மேற்கத்தேய ஆசானே!
'மெத்தக் கூர்மை மழுமொட்டை' என்பதைப் போல்
எல்லை கடந்த எழுச்சிதான் - உன்னை
எளிலற்ற பன்பாட்டின் ஏழ்மைக்குத் தள்ளியதோ?!

மனிதன் வளம் பெற - அங்கே
மனிதமன்றோ செழிக்க வேண்டும்
பாவம் அந்தோ மனதர்காள்!
போலியாய்ப் புனையப்படும் பகட்டுக்குள்
புரையோடிவிட்டது அவர்கள் எதிர்காலம்!

கிஞ்சிற்றும் வெற்கமில்லா தோரனையில்
கிழடுகள் கூட அரவணைக்கும்
கிழிந்த பன்பாடொன்றை - அவர்கள்
எழுதிக்கொண்டிருக்கின்றார்கள்!

மனிதத்தைத் தொலைத்துவிட்டு
மடமையை மட்டும் அறுவடைசெய்யும்
மட்டரகக் கலாச்சாரம் - மேற்கத்தேய
சித்தாந்தத்தில் செதுக்கப்படுகின்றன!

ஆபாசக் கலைஞன் செதுக்கும் சிற்பங்களுக்கு
சதைவியாபாரிகளின் சந்தைகளில் அமோக வரவேற்பு!
சஞ்சலம் கொண்ட உள்ளங்கள்
சானாக்கியமாய் கொள்வனவு செய்கின்றன!

வலைப் பூக்களின் வராந்தாக்களில்
வகைவகையாய்ப் பூத்திருக்கின்றன
வயது வந்தோர்க்கு மட்டுமாய் - அங்கே
இளசுகளில் எதிர்காலம் திருடப்படுகின்றன!

நாளையைத் தொலைத்து விட்டு
நறைத்த சிந்தனைகளை மட்டும்
மண்டைகளிலேற்றி மனிதங்களை மட்டும்
திருடிக் கொள்ளும் மடமைச் சமூகம்! - அவர்கள்தான்
வாழத்தெறிந்தவர்களாம்!!!
- அபூ அரீஜ்




வாகைகள்

மனிதன் வாழ்க்கையில்
மாற்றங்கள் நிகழும்போது
புதிய தேடலின் அரும்புகள்
புன்னகைக்கின்றன!

சிறிது சிறிதாய் - நாம்
சூடிக்கொள்ளும் வாகைகள்தான்
திடகாத்திரமான - நாளைய
சாம்ராஜ்யத்தின் அரன்கள்!

Saturday, December 4, 2010

இல்லற வாழ்வில் இணையும் முன்னர்

- எஸ்.எச்.எம். இஸ்மாயில் (ஸலபி)
திருமணம் என்பது ஒவ்வொரு மனிதனது வாழ்வினதும் திருப்புமுனையாக அமையும் நிகழ்வாகும். திருமணம்தான் சமூகக் கட்டுக்கோப்பினதும், சமூக உணர்வினதும் அடிப்படையாகும். இந்தத் திருமணம் எனும் வாழ்வின் திருப்புமுனை அம்சம் சர்வ சாதாரணமான தற்காலிக உணர்வுகளுக்குத் தீனியாக மட்டும் சிலரால் நோக்கப்படுகின்றது. இது தவறாகும். இந்த ஆக்கத்தில் திருமணக் கனவில் மிதக்கும் மணப் பெண்களுக்கான சில வழிகாட்டல்களை வழங்க விரும்புகின்றோம்.

1. கற்பனையை விட்டு விட்டுக் கையேந்துங்கள்!
திருமண வயதை எட்டிய எல்லாப் பெண்களுக்கும் தனது எதிர்காலக் கணவன் பற்றிய ஆசைகளும், கனவுகளும், கற்பனைகளும் இருப்பது இயல்புதான். வீட்டில கல்யாணப் பேச்சு அடிபடும் போதே அவள் கனவுகளில் மிதக்க ஆரம்பிக்கின்றாள். கணவனது உடல் அமைப்பு, உருவ அமைப்பு, உடை-நடை-பாவனை, பேச்சு என அனைத்தையும் பற்றிக் கற்பனை பண்ணி, தானே தனக்கென ஒரு கற்பனைக் கணவனைப் படைத்து வைத்துக்கொள்கிறாள். திருமணத்தின் பின்னர் தனது கணவன் தனது எதிர்பார்ப்புகளுக்கும், எண்ணங்களுக்கும் மாற்றமாக இருக்கும் போது ஏமாற்ற உணர்வையும், வாழ்வின் இலக்கை அடையாத உணர்வையும் பெறுகின்றாள். எனவே திருமணக் கனவில் மிதக்கும் கன்னியரே! உங்கள் கற்பனையைக் களையுங்கள். ஒரு ஸாலிஹான கணவனை வேண்டி ஐவேளைத் தொழுகையிலும், தஹஜ்ஜத் வேலையிலும் அல்லாஹ்விடம் துஆச் செய்யுங்கள்.

(குடும்பத்தையும், சமய-சமூகக் கட்டுப்பாடுகளையும் மீறித் தாமே தமக்குரிய கணவனைத் தேடிக் கொண்டு ஓடிச் செல்லும் பெண்கள் பற்றியோ, சினிமாக் கதாநாயகர்களைக் கற்பணைக் கணவர்களாக நினைத்துக் கொண்டுள்ள பெண்களைப் பற்றியோ இங்கு நாம் குறிப்பிடவில்லை என்பதைக் கவனத்திற்கொள்க!)

2. வலியின் துணையுடன் வாழ்க்கைத் துணையை அடையுங்கள்!
ஆண்கள்தான் பெண் பார்க்க வேண்டும். மணப்பெண்ணைத் தேட வேண்டும், இதுதான் முறை. அதற்கு மாற்றமாகப் பெண்ணே தனக்கென வாழ்க்கைத் துணையைத் தேடும் நிலை நீங்க வேண்டும். பெண்களுக்கான வாழ்க்கைத் துணையை அவர்களது ‘வலீ’ எனும் பொருப்பாளர்கள் தேடுவதில் குற்றமோ, குறையோ கிடையாது. ஒரு தந்தை அல்லது சகோதரன் தனது மகளை அல்லது சகோதரியை மணம் முடித்துக் கொள்வீர்களா? என மார்க்க ஈடுபாடுடைய ஒருவரிடம் கேட்பது குறை அல்ல. அல்லது ஒரு பெண்ணின் தந்தையிடமோ அல்லது சகோதரனிடமோ உங்கள் மகளை அல்லது சகோதரியை எனக்கு மணமுடித்துத் தருவீர்களா? என்று கேட்பதும் குற்றமில்லை. உமர்(ரலி) அவர்களது மகள் ஹப்ஸா(ரலி) அவர்களது கணவன் மரணித்ததன் பின்னர் தனது மகளை மணமுடித்துக் கொள்வீர்களா? என உமர்(ரலி) அவர்கள் உஸ்மான்(ரலி) அவர்களிடம் கேட்டார்கள். அவர்கள் அப்போது மணமுடிக்கும் எண்ணம் இல்லை என்றதும், அவர்கள் அபூபக்கர்(ரலி) அவர்களிடமும் கேட்டார்கள்.

பெண்ணின் கண்ணியமும், கற்பும் காக்கப்படவும் அவளது வாழ்வுக்கு உத்தரவாதம் கிடைக்கவும் சமூகக் கட்டுக்கோப்புக் களையாமல் இருக்கவும் ஒரு பெண் தனக்குரிய வாழ்க்கைத் துணையைத் தானே தேடிச் செல்லாமல் ‘வலீ’ எனும் தனது பொருப்பாளரின் துணையுடன் வாழ்க்கைத் துணையைத் தேடிச் செல்வது அவசியமாகும்.

3. தகவல் அறிந்து, தரம் அறிந்து தாரமாகுங்கள்!!
உங்களைப் பெண் கேட்டு வந்தவரது உடை-உடல்-தோற்றத்தை மட்டும் பார்க்காது, அவர் பற்றிய முழுத் தகவல்களையும் பெற்று நிதானமாக முடிவு செய்யுங்கள்! உங்களைப் பெண் பார்த்தவரின் தொழில் என்ன என்று அறிந்து கொள்ளுங்கள்! மூட்டை சுமப்பதென்றால் கூட ஹலாலான உழைப்பு என்றால் குறைத்து மதிப்பிட வேண்டியதில்லை. ஆனால் ஹறாமான உழைப்பாக இருந்தால் நீங்களும், உங்களது குழந்தைகளும் ஹறாத்தை உண்டு, ஹறாத்தை அணிந்து, ஹறாத்தைக் குடித்து ஹறாத்திலேயே வாழும் ஆபத்து உள்ளதல்லவா?

உங்கள் பெண் கேட்டவரின் குண-நலன்கள் என்ன? மார்க்க ஈடுபாடு என்ன? என்பது குறித்து தீர விசாரியுங்கள்! சில பெற்றோர்கள் கூட இதில் பொறுப்பற்று நடந்துகொள்கின்றனர். திருமணம் முடித்த பின்னர்தான் மாப்பிள்ளை இன்னொரு இடத்தில் மணமுடித்துப் பிள்ளைகள் இருக்கும் செய்திகளும் தெரிய வருகின்றது.

சிலர் வெளிநாட்டு மாப்பிள்ளைக்கு ஆசைப்பட்டு ‘மாப்பிள்ளை லண்டனில் சிடிசன்; கலியாணம் முடிந்ததும் மகளையும் அங்கு அழைத்துப் போவார்!’ என்று பெருமையாகப் பேசிக்கொள்கின்றனர்.

திருமணம் முடித்ததும் மாப்பிள்ளை போய் விஸா ஏற்பாடு செய்வதாகக் கூறிச் செல்கின்றார். பின்னர்தான் அவர் அங்கு மணமுடித்திருப்பதும், பெற்றோரைத் திருப்திப் படுத்துவதற்காகச் செய்த திருமணம்தான் இது என்பதும் தெரிய வருகின்றது.

சிலர் வரதட்சணை பெறுவதற்காகவும், வெளிநாடு செல்வதற்கு ஏஜென்ஸிக்குப் பணம் கட்டுவதற்காகவும் மணமுடித்து விட்டு கை விட்டு விடுகின்றனர். நாம் பலதாரமணத்தைக் குறை கூறவில்லை அவற்றைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவோர்களிடத்தில் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும் என்பதையே விளக்கியிருக்கின்றோம்.

எனவே இது வாழ்க்கைப் பிரச்சினை. அவசரப்பட்டு முடிவு செய்து விட்டு அவதிப்பட முடியாது எனவே நிதானமாக முடிவு செய்ய வேண்டும். தீர விசாரித்துக்கொள்ள வேண்டும். திருமணத்திற்காக ஒருவர் பற்றி விசாரிக்கப்ட்டால் அவரது குறையைச் சொல்வது இஸ்லாத்தில் ஆகுமானதாகும். அது புறம் பேசுவதில் அடங்காது என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

4 ஒருவரையொருவர் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்!
திருமணம் முடிப்பதற்கு முன்னர் கணவன்-மனைவி இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொள்வது சுன்னத்தாகும். சிலர் தான் நல்ல பிள்ளை என்று காட்ட ‘நீங்களே பார்த்து முடிவெடுங்கள்!’ என்று கூறி விடுகின்றனர்.
‘பார்க்க வேண்டும்!’ என்று சொன்னால் என்ன நினைப்பார்கள்? என்று சிலர் நினைத்து, பெண்ணுக்கு மாப்பிள்ளையைப் பார்க்க இருக்கும் உரிமையை மறுக்கின்றனர். இது தவறாகும். ஒரு பெண், ‘நான் மணம் முடிக்கப் போகும் ஆணைப் பார்த்துத்தான் முடிவு செய்வேன்!’ என்று கூறப் பூரண உரிமையுடையவள். அதைப் பெற்றோர்கள் மறுக்கக் கூடாது; அங்கீகரிக்க வேண்டும்.

5. இஸ்திஹாராச் செய்யுங்கள்!
உங்களைப் பெண் பார்த்தவர் பற்றி விசாரித்து அறிந்ததுடன் மட்டும் நின்று விடாமல் இஸ்திஹாராத் தொழுகை தொழுது அல்லாஹ்விடம் பொறுப்புச் சாட்டுங்கள்! அல்லாஹ்வின் தீர்ப்பை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்!

6. பெற்றோரின் சிரமத்தை உணருங்கள்!
வரதட்சணைக் கொடுமை மாப்பிள்ளை வீட்டாரால் மட்டும் நடப்பதில்லை. சிலபோது பெண் பிள்ளைகள் பெற்றோரின் கஷ்டங்களை உணராது நடந்துகொள்கின்றனர்.

ஒருவன் தனது மூத்த மகளுக்குப் பணம் கொடுத்திருப்பார்; நகை கொடுத்திருப்பார்; வீடு கொடுத்திருப்பார். இளைய மகளுக்குத் திருமணத்தின் போது மாப்பிள்ளை ‘சீதனம் வேண்டாம்!’ என்று கூறினாலும் ‘மூத்த சகோதரரிக்கு கொடுத்தது போல் எனக்கும் வேண்டும்!’ என நிர்ப்பந்திக்கும் பெண்கள் உள்ளனர். திருமணம் முடிந்த பின்னர் கூட ‘தாத்தாவுக்கு வீடு கொடுத்தாங்க! நீங்க மட்டும் கஷ்டப்பட்டு வீடு கட்ட வேண்டுமா?’ எனத் தந்தையின் கஷ்டத்தை உணராது தன் கணவன் கஷ்டப்படக் கூடாது என்று எண்ணும் பெண்கள் உள்ளனர். உங்களுக்குத் திருமணம் தொடர்பான பல கனவுகள் இருக்கலாம். அதை நிறைவேற்றும் சக்தி உங்கள் பெற்றோருக்கு இல்லாது இருக்கலாம்.
எனவே, மணப் பெண்களே! உங்கள் குடும்பம், பெற்றோரின் கஷ்டம் உணர்ந்து நடந்துகொள்ளுங்கள்!

7. அறிந்துகொள்ளுங்கள்!
திருமணத்திற்கு முன்னரே திருமணம் தொடர்பான சட்டங்களையும், விளக்கங்களையும் அறிந்துகொள்ளுங்கள்! குடும்பத்தில் பெண்ணின் பொறுப்பு, கணவனுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமைகள், கணவனின் உரிமைகள் பற்றிய அறிவை வளர்த்துக்கொள்ளுங்கள்! இதே வேளை, கணவனின் குடும்பத்தினருடன் எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற விபரத்தையும், தெளிவையும் ஏற்படுத்திக்கொள்ளுங்கள்! உங்கள் இல்லறம் இனிமையாக அமைய இது பெரிதும் உதவும்!

திருமணந் தொடர்பான சரியான தெளிவு இல்லாமல் தொலைபேசி மூலம் தொடர்பு, பேனா நண்பர், ‘ஃபேஸ்புக்’ தொடர்பு, இணையத்தில் அரட்டைத் தொடர்பு என்பவற்றை மட்டும் வைத்துக் கூட இன்று திருமணங்களும், திருட்டுத் திருமணங்களும் நடக்கின்றன. இவை இஸ்லாமிய நடைமுறைக்கும், குறித்த பெண்களின் வாழ்க்கைக்கும் பாரிய சவாலாக அமைந்து விடுகின்றன.

எனவே, திருமணங் குறித்த தீர்க்க சிந்தனையும், நிதானமான பார்வையும் வளர்க்கப்பட வேண்டும்!
தேங்க்ஸ்: http://www.islamkalvi.com/portal/

உணர்வோமாக!

அளவற்ற அருளாளன் திருநாமம் போற்றி....
அன்பின் சகோதர சகோதரிகளுக்கு ஓர் அன்பான வேண்டுகோள்!
இஸ்லாத்தின் எதிரிகள் வேற்றுமைக்குள் ஒற்றுமையைப் புனைந்து கொண்டு இந்த ஏகத்துவச் சமூகத்தைக் குதறிக்கொண்டிருக்கின்றன. நாமோ இன்னும் ஒற்றுமைக்குள் வேற்றுமையத் தேடித் தேடி அலைந்து கொண்டிருக்கின்றோம். இது ஆரோக்கியமான நம் சமூகத்தின் எதிர்காலத்தை வெகுவாகப் பாதிக்கவல்லது என்பதை ஏனோ நாம் மறந்து விட்டோம்.

குழுவாதங்களில் குதறப்படும் - ஓர் அப்பாவிச் சமூகம்
குற்றுயிரும் குறையுயிருமாய் துடிதுடிக்கும் துக்கம் நிறை காட்சி!?

இயக்கங்கள் இன்று நோக்கம் மறந்த நிலையில் பரிதாபமாக பயணிப்பதாய் உணரவேண்டியுள்ளது. நல்ல எண்ணத்துடன் களமிறங்கும் எந்த அமைப்பும் குழுவாதம், இயக்கவாதம் போன்றவற்றை கண்டிப்பாக களைந்து தங்களை செப்பனிட்டுக் கொள்ள வேண்டும். இல்லையென்றால் 'குளிக்கப் போய் சேற்றைப் பூசிக்கொண்டவர்க'ளைப் போன்றாகிவிடும்!

இலக்கு மறந்த இயக்கங்கள் ஒருபுறம்
இயங்க மறந்த இயக்கங்கள் மறுபுறம்!

அன்பின் இஸ்லாமிய சகோதரர்களே!
ஒரு சமூகத்தின் வெற்றிப்பயணத்தில் அதன் 'தடுமாற்றமில்லா கொள்கையும்', 'ஸ்திரமிக்க ஐக்கியமும்' மிக முக்கியமான இரு காரணிகளாகும். இந்த இரண்டிலும் மிகவும் கண்ணும் கருத்துமாக இருந்ததன் காரணத்தால் தான் எம்பெருமானார் முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்களால் பூஜ்யத்திலிருந்து ஆரம்பித்து சுமார் 20 வருடங்களுக்குள் ஒரு அரசை நிருவ முடிந்தது. இன்றளவிலும் மேற்கத்தேய ஆராய்ச்சியாளர்கள் அதற்கான இரகசியத்தைத் தேடி வருகிறார்கள்.

எமது சமூகத்தின் வெற்றியானது எமது ஐக்கியத்திலும், சகோரத்துவத்திலும் தங்கியிருக்கின்ற அதே நேரம் இஸ்லாத்தின் அச்சானியாகத் திகழ்கின்ற அதன் கொள்கையை சரியாகப் புரிந்து கொள்வதிலும்தான் கானப்படுகின்றது என்பதனை நாம் உணர கடமைப்பட்டுள்ளோம்.

ஏகத்துவமுண்டு, ஏகன் தந்த வான்மறையுமுண்டு - அதேநேரம்
ஏக்கம் தனைச் சூழ, ஏளனங்களையும் சுமத்தல் தகுமா?!

நேற்று இருந்ததைவிட இன்றைய இஸ்லாத்திற்கெதிரான சூழ்ச்சியானது கொடூரமானதாகும். இன்றைய கெடுபிடிகளை விட நாளைய நடவடிக்கைகள் நம்மை இலகுவாக ஆக்கிரமிக்கவல்லது. எதிர்வரக் கூடிய நவீன யுகத்தின் நாளைய நடப்புக்கள் நம் சமூகத்தை சுக்கு நூறாக உடைக்கவள்ளது! எனவே சிந்தித்து செயலாற்ற வேண்டிய கடப்பாடு நம் அனைவருக்கும் உண்டு.

குறிப்பாக இஸ்லாமிய இயக்கங்களைப் பொருத்தவரை, இஸ்லாத்தின் வளர்ச்சிக்காகவும் இச்சமூகத்தின் ஐக்கியத்திற்காகவும் செயற்படுவதில் தங்களை முழுமையாக ஈடுபடுத்திக் கொள்ள வேண்டும். மாறாக அரசியலமைப்புக்களைப் போன்று தங்களை வளர்த்துக் கொண்டு சமூகத்தைத் துண்டாடும் தீய சக்கியாக விஸ்வரூபம் எடுக்காமல் தம்மைக் காத்தக் கொள்வது இன்றியமையாத ஒன்று என்பதனை நாம் கவணத்திற் கொள்வோம்.

அதேபோன்று கீழ்வரும் சில விடயங்களை நாம் கவணத்திற் கொண்டு செயலாற்றினால் எமது சமூகத்தின் விடிவுக்கு காரணமாக அவை அமையும் என்பது அடியேனின் எதிர்பார்ப்பாகும்:
1- ஒரே கொள்கையின் அடிப்படையில் பிரிந்து கிடக்கும் இயக்கங்கள் அல்லாஹ்வுக்காகவென விட்டுக் கொடுக்கும் மனப்பான்மையுடன் செயற்படல்.
2- சாத்தியக் கூறுகள் தென்படும் பட்சத்தில் உடனடியாக (இரு இயக்கங்கள் அல்லது அமைப்புக்கள்) இனைந்து செயற்படுதல்.
3- அடிப்படை அம்சங்கள் தவிர்ந்த கிளை அம்சங்களில் நெகிழ்வு மனப்பான்மையோடு தம் கருத்தக்களை முன்வைத்தல்.
4- பிரர்கருத்தை தரவறாக கருதும் பட்சத்தில் லாவகமாகவும், ஹிக்மத்தாகவும் ஆதாரத்தின் அடிப்படையில் சுட்டிக்காட்டல்.
5- முடியுமானவரை நமக்குள் தோன்றும் வாத-பிரதிவாதங்களை அம்பலமாக்கி அந்நிய மதத்தினர் எள்ளி நகைக்குமளவிற்கு கொண்டு செல்லாது பக்குவமாக தீர்வு காண முற்படுதல்.
6- எந்த இயக்கத்தினரும் சகோதர இயத்தினரை சாடாது தமது அடக்கத்தையும், பெருந்தன்மையையும் காத்துக் கொள்ளல்.
7- முஸ்லீம்களுக்கென ஓங்கி குரல் எழுப்பக் கூடிய ஊடகங்களை உருவாக்குதல், நிறுவுதல்.
8- ஊடகத்துறை சார்ந்த வல்லுனர்கள் மற்றும் ஊடகவியளாலர்களை ஊக்குவித்தல், வளர்த்தல்.
9- நமது சமூகத்திலுள்ள கல்வித்தாகமுள்ள இளைஞர்களை இனங்கண்டு அவர்களுக்கு ஆர்வமுள்ள துறைசார்ந்த கல்வி மேம்பாட்டிற்காக உதவுதல்.
10- சமூக எழுச்சிக்கான முன் நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவதோடு செயற்திட்ட அமுலாக்களை நடைமுறைப்படுத்தல்.
11- சமூக அபிவிருத்தி தொடர்பான பயிற்சிப்பட்டறைகள், ஊக்குவிப்பு முகாம்கள், சிறு சிறு சீர்திருத்த மற்றும் புத்துனர்ச்சி மையங்களை நிறுவி தொடர்ந்தேர்ச்சியான வழிகாட்டல்களை வழங்கள்.

இவ்வாறான நடவடிக்கைகள் வீழ்ந்து கிடக்கும் நம் சமூகத்தை எழுப்பி நிறுத்த வல்லவைகளாகும். எனவே இவ்வாறான செயற்திட்டங்களில் படித்தவர்கள், சமூக ஆர்வலர்கள், நலன் விரும்பிகள் மற்றும் உலமாக்களின் பங்கானது இன்றியமையாததாகும்.

எனவே நம் எதிர்காலத்தை செப்பனிட்டு செம்மையாக்குவதற்கு நம் ஒவ்வொருவரினாலும் இயலுமான பங்களிப்பை நல்குவதற்கு கடமைப்பட்டுள்ளோம்.
யா அல்லாஹ்! இந்த சமூகத்தை ஈமானிலும், ஐக்கியத்திலும் உறுதிப்படுத்தி ஈருலக வெற்றியை அடையக் கூடிய ஒரு தன்னிகரற்ற சமூகமாக மாற்றியருள்வாயாக!
- ஆக்கம்: அபூ அரீஜ்

Tuesday, November 30, 2010

The Bible Led me to Islam

Abdul Malik LeBlanc tells How He Discovered Islam Within the Pages of Bible

Taken from International Edition Voice of Islam
November 1998, Page 25

During my Christian days there were many verses in the Bible that made me question the religion I was following (Christianity). There was one particular verse, 1 Thessalonians 5:17 which says; "pray without ceasing," that lingered heavily in my mind. I often wondered how a person (Christian) was supposed to pray (be in a state of worship) without ceasing? Without any biblical or divine guidance, the only way I thought this to be possible was to always do good deeds and keep the remembrance of God on my tongue and in my heart.

However, I found this to be impossible to do as a human being. But when I was introduced to Islam in 1987, and began to read and learn more about this way of life, I found that Islam provided divine guidance both from God (Allah) and Prophet Muhammad (SAW) by which a person could pray (be in a state of worship) without ceasing, if it was the Will of God.

Whether waking up, eating, sleeping, putting on clothes, being in the presence of a woman, looking at a woman, going shopping, going to the bathroom, looking in the mirror, traveling, visiting the sick, sitting in a non-religious meeting, taking a bath, having sexual intercourse with one’s wife, yawning, cutting you nails, sneezing, greeting people, talking, hosting guests at home, walking, exercising, fighting, entering one’s house, praying and many other acts, Islam and the guidance therein of the Quran, and the acts and sayings of Prophet Muhammad (SAW), provided ways in which I could observe 1 Thessalonians 5:17. In addition, it allowed me to be at peace with myself and in submission to the one True God - Allah (SWT).

This divine guidance of Islam taught me greatly about my duties, responsibilities and birthright to my Creator (Allah), and more about the religion of Christianity as a Muslim, I [By the Will of Allah (SWT)] felt it necessary to share with you how the Bible led me to Islam.

Christianity

Given the fact that there has never been in the history of the Torah (Old Testament) the religion of God to be named after a Prophet (i.e. Adaminity, Abrahamity, Mosanity, etc.), I hope to explain that Jesus did not preach the religion of Christianity, but a religion that gives all Praise and Worship to The One God.

One of the questions I asked myself as I took an objective (second) look at Christianity was; where did the word Christianity come from and was the word ever mentioned to Jesus? Well, I did not find the word Christianity in the Bible, not even in a Bible dictionary. Specifically, I did not find in the Bible where Jesus called himself a Christian.

The word Christian was first mentioned by a pagan to describe those who followed Jesus. It is mentioned one of three times in the New Testament by a pagan and Jew in Antioch about 43 AD, (Acts 11:26, Acts 26:38 and 1 Peter 4:16) long after Jesus left this earth. To accept the words of pagans as having any value or association with divinity, Jesus or God is contrary to the teachings of all Prophets.

Jesus prophesied that people would worship him uselessly and believe in doctrines made by men (Matthew 15:9).

"But in vain they do worship me, teaching for doctrines the commandments of men." This verse, Matthew 15:9, is further supported by these words of the Quran:

"And (remember) when Allah will say (on the Day of Resurrection): "O Jesus, son of Mary! Did you say unto men: "Worship me and my mother as two gods besides Allah?" He will say: "Glory be to You! It was not for me to say what I had no right (to say). Had I said such a thing, You would surely have known it. You know what is in my inner-self though I do not know what is in Yours, truly, You, only You, are the All-Knower o fall that is hidden and unseen.

Never did I say to them aught except what You (Allah) did command me to say: ‘Worship Allah, my Lord and your Lord.’ And I was a witness over them while I dwelt amongst them, but when You took me up, You were a Witness to all things. (This is a great admonition and warning to the Christians of the whole world)." (Al-Ma’idah 5:116-117)

I found that Biblical verses like John 5:30, John 12:49, John 14:28, Isaiah 42:8 and Acts 2:22 support the above mentioned verses of the Quran.

Before leaving the subject of Christianity, I should mention one small point of observation. If Christians are Christ-like, why are they not greeting each other with the words; Peace be with you (Salamu Alaikum), as Jesus did in Luke 24:36. As you may be aware, the greeting from one Muslim to another Muslim is Assalamu Alaikum; a Christ-like saying.

Various Holy Bibles

It is worth mentioning that the Bible references cited might not be exactly as the Bible you are using. There are MANY Bibles on the market that are used by different Christian sects and all of these sects say that their book, though different, is the word of God. Such Bibles are: The Revised Standard Version 1952 & 1971, New American Standard Bible, The Holy Bible; New International Version, the Living Bible, New World Translation of the Holy Scriptures used by Jehovah Witnesses, Roman Catholic Version and the King James Version. A special note: I have not found in any of these Bibles where the "New Testament" calls itself the "New Testament," and nowhere does the "Old Testament" call itself the "Old? Testament." Also, the word "Bible" is unknown within the pages of the Bible.

In addition to the many different Christian sects and Bibles, I have learned that there are also different men, not Prophets, who founded these sects and are using various interpretations of the Bible and/or man-made doctrines as their creed.

I would like to share with you some thoughts that you may not have read or known about the Bible being the word of God. Briefly, let me mention that on September 8, 1957, the Jehovah’s witnesses in their "Awake" magazine carried this startling headline - 50,000 Errors in the Bible. If you ask a Jehovah’s witness about this headline, it may be said that today most of those errors have been eliminated. How many have been eliminated, 5,000? Even if 50 remain, would one attribute those errors to God?

Let me pose another question: if a "Holy" book contained conflicting verses would you still consider it to be Holy? Most likely you will say of course not. Let me share with you some conflicting verses both in the Old and New Testaments:

II Samuel 8:4 (vs)II Samuel 8:9-10II Kings 8:26
II Samuel 6:23Genesis 6:3John 5:37
John 5:31I Chronicles 18:4I Chronicles 18:9-10
II Chronicles 22:2II Samuel 21:8Genesis 9:29
John 14:9John 8:14


Only two contradictions of the New Testament have been mentioned, but others will be referenced when the Trinity, Divinity of Jesus Christ, Divine Sonship of Jesus, Original Sin and Atonement are reviewed.

How could the "inspired words" of God get the genealogy of Jesus incorrect (See Matthew 1:6-16 where it states 26 forefathers up to Prophet David, and Luke 3:23-31 says 41 in number). Or for that matter, give a genealogy to Jesus who had NO father? See II Kings 19:1-37, now read Isaiah 37:1-38. Why is it that the words of these verse are identical? Yet they have been attributed to two different authors, one unknown and the other is Isaiah, who are centuries apart; and yet, the Christians have claimed these books to be inspired by God.

I looked up the word Easter in the Nelson Bible dictionary and learned that the word "Easter" (as mentioned in Acts 12:4) is a mistranslation of "pascha," the ordinary Greek word for "Passover." As, you know Passover is a Jewish celebration not a Christian holiday. I think human hands, all to human, had played havoc with the Bible.

From the brief points mentioned above, and the fact that Biblical scholars themselves have recognized the human nature and human composition of the Bible (Curt Kuhl, The Old Testament: Its Origin and Composition, PP 47, 51, 52), there should exist in the Christian’s mind some acceptance to the fact that maybe every word of the Bible is not God’s word.

As a side note to this subject, let me mention that some Christians believe that the Bible was dictated to Prophet Muhammad (SAW) by a Christian monk, and that is why some of the biblical accounts are in the Quran. After some research, I found that this could not have happened because there were no Arabic Bible in existence in the 6th century of the Christian era when Muhammad (SAW) lived and preached. Therefore, no Arab, not even Prophet Muhammad (SAW) who was absolutely unlettered and unlearned, would have had the opportunity to examine the written text of the Bible in his own language.

The Gospels

If you read Luke 1:2-3, you will learn, as I did, that Luke (who was not one of the 12 disciples and never met Jesus) said that he himself was not an eyewitness, and the knowledge he gathered was from eyewitnesses, and not as words inspired by God. Incidentally, why does every "Gospel" begin with the introduction According to. Why "according to?" the reason for this is because not a single one of the gospels carries its original author’s autograph! Even the internal evidence of Matthew 9:9 proves that Matthew was not the author of the first Gospel which bears his name:

"And as Jesus passed forth thence, He (Jesus) saw a man, named Matthew, sitting at the receipt of custom: and He (Jesus) saith unto Him (Matthew), follow me (Jesus). And he (Matthew) arose, and followed Him (Jesus)."

Without any stretch of the imagination, one can see that the He’s and the Him’s of the above narration do not refer to Jesus or Matthew as its author, but a third person writing what he saw or heard - a hearsay account and not words inspired by God.

It is worth noting, and well known throughout the religious world, that the choice of the present four "gospels" of the New Testament (Matthew, Mark, Luke and John) were imposed in the Council of Nicea 325 CE for political purposes under the auspices of the pagan Emperor Constantine, and not by Jesus. Constantine’s mind had not been enlightened either by study or by inspiration. He was a pagan, a tyrant and criminal who murdered his son, his wife and thousands of innocent individuals because of his lust for political power. Constantine ratified other decisions in the Nicene Creed such as the decision to call Christ "the Son of God, only begotten of the father."

Literally, hundreds of gospels and religious writings were hidden from the people. Some of those writings were written by Jesus’ disciples, and many of them were eyewitness accounts of Jesus’ actions. The Nicea Council decided to destroy all gospels written in Hebrew, which resulted in the burning of nearly three hundred accounts. If these writings were not more authentic than the four present gospels, they were of equal authenticity. Some of them are still available such as the Gospel of Barnabas and the Shepherd of Hermas which agree with the Quran. The Gospel of Barnabas, until now, is the only eyewitness account of the life and mission of Jesus. Even today, the whole of the Protestant word, Jehovah’s Witnesses, Seventh Day Adventists and other sects and denominations condemn the Roman Catholic version of the Bible because it contains seven "extra" books. The Protestant have bravely expunged seven whole books from their word of God. A few of the outcasts are the Books of Judith, Tobnias, Baruch and Esther.

Concerning Jesus’ teachings of the Gospel (Injeel), the Gospel writers frequently mentioned Jesus preaching the Gospel: Matthew 9:35, Mark 8:35, and Luke 20:1. The word "gospel" is recurrently used in the Bible. However, in the New Testament Greek edition the word Evangeline is used in place of the word gospel, which is translated to mean good news. My question was: what Gospel did Jesus preach? Of the 27 books of the New Testament, only a small fraction can be accepted as the words of Jesus, and only of the 27 books are known to be attributed as the Gospel of Jesus. The remaining 23 were supposedly written by Paul. Muslims do believe that Jesus was given God’s "Good News." However, they do not recognized the present four Gospels as the utterances of Jesus.

The earliest Gospel is that of Mark’s which was written about 60-75 AD. Mark was the son of Barnabas’s sister. Matthew was a tax collector, a minor official who did not travel around with Jesus. Luke’s Gospel was written much later, and in fact, drawn from the same sources as Mark’s and Matthew’s. Luke was Paul’s physician, and like Paul, never met Jesus. By the way, did you know that the names Marks and Luke were not included in the 12 appointed disciples of Jesus as mentioned in Matthew 10:2-4?

Now the names of the twelve apostles are these; the first, Simon, who is called Peter, and Andrew his brother; James the son of Zebedee, and John his brother; Philip, and Bartholomew; Thomas, and Matthew the publican; James the son of Alphaeus, and Lebbaeus, whose surname was Thaddaeus; Simon the Canaanite, and Judas Iscariot, who also betrayed him.

John’s Gospel is from a different source, and was written in about 100 AD. He (John) should not be confused with John, the disciple, who was beheaded by Agrippa I in the year 44 CE long before this gospel was written. It should be accepted as a reliable account of the life of Jesus, and whether it should be included in the scriptures.

Christians, as I once did, boast about the Gospels according to Matthew, according to Mark, according to Luke and according to John. However, if we think about it, there is not a single Gospel according to Jesus himself. According to the preface of the KJV (King James Version) new open Bible study edition, the word "Gospel" was added (see below) to the original titles, "According to John, according to Matthew, according to Luke and according to Mark."

The permission to call "According to" writings the Gospel was not given by Jesus nor by any other divine guidance. These writings; Matthew, Luke, Mark and John, were never originally to be the Gospel. Therefore, Mark 1:1 can not be a true statement that his writing is the gospel of Jesus.

It should be mentioned that Muslims must believe in all Divine scriptures in their original form, their Prophets and making no distinction between them: The Suhuf (Abraham); Torah (Moses); Psalms (David); Gospel - or the Injeel (Jesus); and the Quran (Muhammad). It is clearly stated in the Quran 3:3 that Allah sent down the Torah and the Gospel. However, none of these scriptures remains in its original form now, except the Quran, which was sent for all mankind everywhere and for all times.

In addition to other reasons why the Quran was sent to mankind, as mentioned in 18:4-5 it was sent to warn the Christians of a terrible punishment from God if they cease not in saying: "Allah has begotten a son."

Muslims sincerely believe that everything Jesus (May the peace and blessing of Allah be upon him) preached was from God; the Gospel (Injeel): The "good news" and the guidance of God for the Children of Israel. There is no place mentioned in the present four Gospels that Jesus wrote a single word of his Gospel, nor is it mentioned that Jesus instructed anyone to do so. What passes off, as the "Gospels" today are the works of third party human hands. The Quran 2:79 says:
"And woe to those who write the book with their own hands and they say: "This is from Allah (God)." To traffic with it for a miserable price! So woe to them for what their hands do write, and woe to them for what they earn thereby!"

Jesus As the Son of God

Is Jesus the Son of God? Matthew 3:17 could be used by some Christians to support the divine Sonship of Jesus. If Matthew 3:17, "And Lo a voice for heaven, saying, this is my beloved son in whom I am well pleased," is used to support divine Sonship, then there should be no other verse that contradicts or gives equal divine Sonship to another person or persons in the Old or New Testament. However, many references were found in the Old and New Testaments that mentioned someone other than Jesus as having a divine Sonship to God. See Exodus 4:22:

"Israel is my son, even my firstborn." II Samuel 7:14 and I Chronicles 22:10: "...and he shall be my son (Solomon)." Jeremiah 31:9: "...and Ephraim is my firstborn." Also, Psalm 2:7.

The word "Son" must not be accepted literally because God addresses many of his chosen servants as son and sons. The Jews have also claimed Ezra to be the Son of God. The New Testament Greek words used for "son" (pias and paida, which mean servant or son in the sense of servant) are translated as son in reference to Jesus and as servant in reference to others in some translations of the Bible.

Further, the term "Father" as used by Jesus corresponds more closely to the term Rabb, i.e. One who nourishes and sustains, so that in Jesus’ doctrine, God is "Father" – Nourisher and Sustainer – of all men. The New Testament also interprets "son of God" to be mystical: "For as many as are led by the Spirit of God, they are the sons of God." (Romans 8:14). This mystical suggestion is further supported with Jesus being called the only begotten Son of God.

In Psalm 2:7, the Lord said to David:

"...Thou art my son: this day have I begotten thee."

Does this mean that God had two sons? Jesus also said that God is not only his Father but also your Father (Matthew 5:45, 48). Luke 3:38 says:

"...Seth, which was the son of Adam, which was the Son of God."

Who is mentioned in Hebrews 7:3 as like unto the Son of God? It is Melchisedec, King of Salem, as mentioned in Hebrews 7:1. He (Melchisedec) is more unique than Jesus or Adam. Why is he not preferred to be the Son of God? Moreover, Adam did not have a mother or father, but was the first human being created by God and in the likeness of God to exist in the Garden of Eden and on earth. Wouldn’t this give more rights to Adam to be called the Son of God in its truest meaning?

I would like to share with you an obvious contradiction between John 3:16, Luke 10:25-28 and Matthew 19:16-17. John 3:16 reads:

"For God so loved the world, that he gave his only begotten, Son, that whosoever believeth in him should not perish, but have everlasting life."

Now let’s read Luke 10:25-28:

And, behold, a certain lawyer stood up, and tempted him, saying, Master, what shall I do to inherit eternal life? He said unto him, what is written in the law? How readest Thou? And he answering said, Thou shalt love the Lord thy God with all thy heart, and with all thy soul, and with all thy strength, and with all thy mind; and thy neighbor as thyself. And he said unto him, Thou hast answered right: this do, and Thou shalt live.

These verses tell us that the inheritance of eternal life is for anyone who believes and worships no other God, but the One True God. Luke 10:25-28 agrees with Matthew 19:16-17 which says;

"And behold, one came and said to him (Jesus), Good teacher, what good things shall I do that I may have eternal life? So he (Jesus) said to him, ‘Why do you call me good? – No one is good but One that is, God. But if you want to enter into eternal life, keep the commandments."

There is no commandment that says to worship Jesus, but there that tells us to worship God alone.

In Luke 4:41, Jesus refused to be called the Son of God by demons. Do you think that Jesus would rebuke the demons, or anyone else for that matter, for telling the truth? Unquestionably, no! Jesus rebuked the demons because they were saying something false by calling him the Son of God. Also, if the demons knew that Jesus was the Christ, for Jesus to shut them up because they called him the Christ is a contradiction to Jesus’ mission.

In Luke 9:20 & 21, Jesus said unto his disciples:

"But who say ye that I am? Peter answered saying, "The Christ of God, and Jesus straightly charged them and commanded them to tell no man that thing."

Furthermore, verses like John 3:2, John 6:14, John 7:40, Matthew 21:11, Luke 7:16 and 24:19 confirm that Jesus accepted the title of teacher, Prophet and called himself the son of man in Matthew 8:20, 12:40, 17:9 & 12, 26:24, Luke 9:26, 22:48, 22:69, and 24:7. The most conclusive verse that says Jesus is the son (servant) of man is Mark 14:26 where Jesus is mentioning the Day of Reckoning. Jesus specifically said we would see the son of man, not the Son of God, sitting in the right hand of power, and coming in the clouds of heaven.

The act of begetting is a physical act and such act is against God’s nature. The Qur’an 19:35 says:

"It is not befitting to (the majesty of) Allah that He should beget a son. Glory be to Him! When He determines a matter He only says to it "Be," and it is." (Maryam 19:35)

The teachings of Jesus as the Son of God were not preached by Jesus nor accepted by Jesus, but were taught by Paul as supported in Acts 9:20:

"And straightway he preached Christ in the synagogues, that he is the Son of God."

Did Jesus ever claim to be God or say, "Here am I, your God, worship me"? The answer is no. For there is no single, unequivocal statement in the Bible whereby Jesus himself declares, "I am God, therefore worship me." Virtually all of the more than two thousand verses of the epistles of Paul are his own fabrications to include Romans 9:5 that says, depending upon which Bible you read:

"...Christ came, who is overall, the eternally blessed God."

Christians should know that Paul himself mentions his own gospel, not Jesus, in his epistle to the Romans when he says in Romans 2:16:

"In the day when God will judge the secrets of men by Jesus Christ, according to my gospel."

In face, the Pauline epistle to the Romans serves as the foundation of today’s Christianity. Thus, it is the Christians whose efforts will be wasted in this life as they think they were acquiring good by their works when they attribute partners to God, as stated in Chapter 18:103-106 of the Qur’an:

"Say: Shall we tell you of those who lost most in respect of their deeds? Those whose efforts have been wasted in this life, while they thought that they were acquiring good by their works?" they are those who deny the Signs of their Lord and the fact of their having to meet Him (in the Hereafter): vain will be their works, nor shall We, on the Day of judgment, give them any weight. That is their reward, Hell; because they rejected Faith, and took My Signs and My Messengers by way of jest.
(Al-Kahf 18:103-106)

Indeed, it is so strange and ironic, knowing that none of Paul’s epistle to the Romans, more than 430 verses, were ever formulated by Jesus. Paul should have made direct reference to the pristine teachings of Jesus, if only the former claim for apostleship by divine inspiration was indeed true. Instead, large parts of his epistles’ Biblical quotations (notably those in the Epistle to the Romans) were taken from the Old Testament – Genesis, Exodus, Leviticus, Deuteronomy, 2 Samuel, 1 Kings, Psalms, Proverbs, Isaiah, Ezekiel and Hosea. His epistles were, indeed a product of tedious efforts, but that does not make Paul far better than any of the other men who authored the Bible, nor does it make him a Prophet.

Other practices that were adopted under Paul included the following: the Roman sun-day as the Christian Sabbath; the traditional birthday of the Sun-god as the birthday of Jesus; the emblem of the sun-god (the cross of light) to be the emblem of Christians; and, the incorporation of all the ceremonies which were performed at the Sun-god’s birthday celebrations.

As I come to a close concerning the position of Christ, I would like to ask my Christian reader bow down and pray earnestly to God and ask Him to invoke His curse on you, your wife, your sons, and your daughters if what you believe about Christ (Christ is God, Son of God or part of a trinity of God) are false. Likewise, I have learned that if you asked a Muslim to earnestly pray to God to invoke His curse on him, his wife, his sons, and his daughters if what he is saying about Christ (Prophet, Messenger of God, A Word from God) are false, the Muslims are firm in their faith knowing that Christ is not God, nor the Son of God and nor part of a trinity of God. This exercise of asking God to invoke His curse on you and your family may sound a bit cruel, but it would prove two points: (1) you would know that you are on the wrong path; and, (2) it would put you on the right path.

The Crucifixion and Atonement

A very significant event in the Christian doctrine is the Crucifixion of Jesus. Before talking about the many controversies surrounding the Crucifixion, it should be mentioned that it was a gospel of Paul’s which professed the Crucifixion/Resurrection of Jesus (II Timothy 2:8):

"Remember that Jesus Christ of the seed of David was raised from the dead according to my gospel."

In addition, the gospel of the resurrection in Mark 16:9-20 was already removed from the text by gospel writers in the 1952 edition of the Revised Standard Version and then, for some reasons, restored in the 1971 edition. In many Bibles, if not removed, it is printed in small print or between two brackets and with commentary (See the Revised Standard Version, New American Bible and New World Translation of the Holy Scriptures).

The traditional biblical account of Jesus’ Crucifixion is that he was arrested and crucified by the orders and plans of the chief priest and Jewish elders. This account was denied in the 1960’s by the highest Catholic Christian authority, the Pope. He issued a statement in which he said the Jews had nothing to do with Jesus’ Crucifixion.

Did any one of the disciples or the writers of the Gospel see the Crucifixion or the Resurrection? No! In Mark 14:50, it says the disciples forsook Jesus and fled. Even Peter forsook Jesus after the cock crowed three times as Jesus foretold:

(Matthew 26:75) And Peter remembered the word of Jesus, which said unto him, Before the cock crow, thou shalt deny me thrice. And he went out, and wept bitterly.

The most likely persons whom may have witnessed this moment in Jesus’ life were Mary Magdalene, Mary the mother of James and Joses, the mother of Zebedee’s children and other women (Matthew 27:55-56). However, there is no statement or account in the Gospels from those women as to what they saw or heard.

The disciple(s) found the sepulchre where Jesus was laid down, empty, and made the conclusion that he was resurrected because the disciples and other witnesses saw him alive after the alleged Crucifixion. Nobody saw the moment he was resurrected. Jesus himself stated that he did not die on the cross in Luke 24:36-41, as explained in the following paragraphs.

Early Sunday morning, Mary Magdalene went to the sepulchre, which was empty. She saw somebody standing who looked like a gardener. She recognized him after a conversation to be Jesus and wanted to touch him. Jesus said (John 20:17):

"Touch me not; for I am not yet ascended to my Father..."

Now read Luke 24:36-41:

"And as they (disciples) thus spoke, Jesus himself stood in the midst of them and saith unto them, Peace be unto you. But they were terrified and frightened, and supposed that they had seen a spirit. And he said unto them, Why are you troubled? And why so thoughts arise in your hearts? Behold my hands and my feet, that it is I myself: handle me end see; for a spirit hath not flesh and bones, as ye see me have. And when he had thus spoken, he showed them his hands and his feet. And while they yet believed not for joy, and wondered, he said unto them, Have ye here any meat? And they gave him a piece of boiled fish and of a honeycomb. And he took it, and did eat before them."

Does a spiritual or dead body have a need to eat food? Jesus eating of food was to prove to the disciples that he was not a spirit, but rather, he was still alive and not dead.

Jesus being alive and not dead is further supported in his own prophecy (Matthew 12:40):

"For as Jonah was three days and three nights in the whale’s belly; so shall the Son of man be three days and three nights in the heart of the earth."

Did Jesus fulfill this miracle? Christians would say "yes," because Jesus died and rose three days later according to Luke 24:36 and Matthew 20:19, to name a few verses. However, in line with the miracle of Jonah and according to the Bible, Jesus only spent one day and two nights in the sepulchre, and not three days and three nights as he prophesied.

Jesus was put in the sepulchre just before sunset on Friday (Good Friday) and was found missing before sunrise on Sunday (Easter). If we were to s-t-r-e-t-c-h the time frame a bit, one may say that Jesus spent three days in the earth, but there is no way and I repeat, no way, that Jesus spent three nights in the earth. We must not forget that the Gospels are explicit in telling us that it was "before sunrise" on Sunday morning that Mary Magdalene went to the tomb of Jesus and found it empty.

Consequently, there are some inconsistencies as to whether Jesus fulfilled his own prophecy. Whether he was actually crucified, or if the day (Good Friday) of his alleged Crucifixion is wrong. Another significant point to mention is that Jonah was alive in the belly of the whale. The Christians says, Jesus was dead in the belly of the earth/tomb, and this contradicts Jesus’ own prophecy. Jesus said (Luke 11:30):

"As Jonah was...so shall the Son of man be."

If Jonah was alive, so was Jesus.

One critical event that took place before the alleged Crucifixion was the prayer of Jesus to God for help. Luke 22:42:

"Saying Father if thou be willing, remove this cup (of death) from me: nevertheless not my will, but thine be done."

Jesus’ prayer not to die on the cross was accepted by God according to Luke 22:43 and Hebrews 5:7. Therefore, if all of Jesus’ prayer were accepted by God, including not to die on the cross, how could he have died on the cross?

In Matthew 27:46, it states that while Jesus was on the cross, he said:

"Eli, Eli, lama sabachtani (My God, my God, why hast thou forsaken me?).

If Jesus said these words, it represents a blatant declaration of disbelief according to all theological authorities. This is a great insult as such words could only come from an unbeliever in God. Further, it is incredible that such words should come from a Prophet of God, because God never breaks His promise and His Prophets never complained against His promise, especially when the Prophet’s mission is understood. It could be said that whoever relates that this statement was said by a Prophet (Jesus), is a disbeliever.

Muslims believe, as the Qur’an states, Jesus was not crucified. It was the intention of his enemies to put him to death on the cross, but Allah saved him from their plot. Qur’an 4:157:

"That they (Jews) said boasting, "We killed Christ Jesus, the son of Mary, the Messenger of Allah, but they (Jews) killed him not, nor crucified him..."

(An Nisa 4:157)

Thanks: http://www.missionislam.com/comprel/bibleled.htm

PROVING THE EXISTENCE OF ALLAH (SWT) TO AN ATHEIST

by Dr. Zakir Naik

CONGRATULATING AN ATHEIST

Normally, when I meet an atheist, the first thing I like to do is to congratulate him and say, " My special congratulations to you", because most of the people who believe in God are doing blind belief - he is a Christian, because his father is a Christian; he is a Hindu, because his father is a Hindu; the majority of the people in the world are blindly following the religion of their fathers. An atheist, on the other hand, even though e may belong to a religious family, uses his intellect to deny the existence of God; what ever concept or qualities of God he may have learnt in his religion may not seem to be logical to him.
My Muslim brothers may question me, "Zakir, why are you congratulating an atheist?" The reason that I am congratulating an atheist is because he agrees with the first part of the Shahada i.e. the Islamic Creed, ‘La ilaaha’ - meaning ‘there is no God’. So half my job is already done; now the only part left is ‘il lallah’ i.e. ‘BUT ALLAH’ which I shall do Insha Allah. With others (who are not atheists) I have to first remove from their minds the wrong concept of God they may have and then put the correct concept of one true God.

LOGICAL CONCEPT OF GOD

My first question to the atheist will be: "What is the definition of God?" For a person to say there is no God, he should know what is the meaning of God. If I hold a book and say that ‘this is a pen’, for the opposite person to say, ‘it is not a pen’, he should know what is the definition of a pen, even if he does not know nor is able to recognise or identify the object I am holding in my hand. For him to say this is not a pen, he should at least know what a pen means. Similarly for an atheist to say ‘there is no God’, he should at least know the concept of God. His concept of God would be derived from the surroundings in which he lives. The god that a large number of people worship has got human qualities - therefore he does not believe in such a god. Similarly a Muslim too does not and should not believe in such false gods.
If a non-Muslim believes that Islam is a merciless religion with something to do with terrorism; a religion which does not give rights to women; a religion which contradicts science; in his limited sense that non-Muslim is correct to reject such Islam. The problem is he has a wrong picture of Islam. Even I reject such a false picture of Islam, but at the same time, it becomes my duty as a Muslim to present the correct picture of Islam to that non-Muslim i.e. Islam is a merciful religion, it gives equal rights to the women, it is not incompatible with logic, reason and science; if I present the correct facts about Islam, that non-Muslim may Inshallah accept Islam.
Similarly the atheist rejects the false gods and the duty of every Muslim is to present the correct concept of God which he shall Insha Allah not refuse.
(You may refer to my article, ‘Concept of God in Islam’, for more details)

QUR’AN AND MODERN SCIENCE

The methods of proving the existence of God with usage of the material provided in the ‘Concept of God in Islam’ to an atheist may satisfy some but not all.
Many atheists demand a scientific proof for the existence of God. I agree that today is the age of science and technology. Let us use scientific knowledge to kill two birds with one stone, i.e. to prove the existence of God and simultaneously prove that the Qur’an is a revelation of God.
If a new object or a machine, which no one in the world has ever seen or heard of before, is shown to an atheist or any person and then a question is asked, " Who is the first person who will be able to provide details of the mechanism of this unknown object? After little bit of thinking, he will reply, ‘the creator of that object.’ Some may say ‘the producer’ while others may say ‘the manufacturer.’ What ever answer the person gives, keep it in your mind, the answer will always be either the creator, the producer, the manufacturer or some what of the same meaning, i.e. the person who has made it or created it. Don’t grapple with words, whatever answer he gives, the meaning will be same, therefore accept it.
SCIENTIFIC FACTS MENTIONED IN THE QUR’AN: for details on this subject please refer to my book, ‘THE QUR’AN AND MODERN SCIENCE – COMPATIBLE OR INCOMPATIBLE?

THEORY F PROBABILITY

In mathematics there is a theory known as ‘Theory of Probability’. If you have two options, out of which one is right, and one is wrong, the chances that you will chose the right one is half, i.e. one out of the two will be correct. You have 50% chances of being correct. Similarly if you toss a coin the chances that your guess will be correct is 50% (1 out of 2) i.e. 1/2. If you toss a coin the second time, the chances that you will be correct in the second toss is again 50% i.e. half. But the chances that you will be correct in both the tosses is half multiplied by half (1/2 x 1/2) which is equal to 1/4 i.e. 50% of 50% which is equal to 25%. If you toss a coin the third time, chances that you will be correct all three times is (1/2 x 1/2 x 1/2) that is 1/8 or 50% of 50% of 50% that is 12½%.
A dice has got six sides. If you throw a dice and guess any number between 1 to 6, the chances that your guess will be correct is 1/6. If you throw the dice the second time, the chances that your guess will be correct in both the throws is (1/6 x 1/6) which is equal to 1/36. If you throw the dice the third time, the chances that all your three guesses are correct is (1/6 x 1/6 x 1/6) is equal to 1/216 that is less than 0.5 %.
Let us apply this theory of probability to the Qur’an, and assume that a person has guessed all the information that is mentioned in the Qur’an which was unknown at that time. Let us discuss the probability of all the guesses being simultaneously correct.
At the time when the Qur’an was revealed, people thought the world was flat, there are several other options for the shape of the earth. It could be triangular, it could be quadrangular, pentagonal, hexagonal, heptagonal, octagonal, spherical, etc. Lets assume there are about 30 different options for the shape of the earth. The Qur’an rightly says it is spherical, if it was a guess the chances of the guess being correct is 1/30.
The light of the moon can be its own light or a reflected light. The Qur’an rightly says it is a reflected light. If it is a guess, the chances that it will be correct is 1/2 and the probability that both the guesses i.e the earth is spherical and the light of the moon is reflected light is 1/30 x 1/2 = 1/60.
Further, the Qur’an also mentions every living thing is made of water. Every living thing can be made up of either wood, stone, copper, aluminum, steel, silver, gold, oxygen, nitrogen, hydrogen, oil, water, cement, concrete, etc. The options are say about 10,000. The Qur’an rightly says that everything is made up of water. If it is a guess, the chances that it will be correct is 1/10,000 and the probability of all the three guesses i.e. the earth is spherical, light of moon is reflected light and everything is created from water being correct is 1/30 x 1/2 x 1/10,000 = 1/60,000 which is equal to about .0017%.
The Qur’an speaks about hundreds of things that were not known to men at the time of its revelation. Only in three options the result is .0017%. I leave it upto you, to work out the probability if all the hundreds of the unknown facts were guesses, the chances of all of them being correct guesses simultaneously and there being not a single wrong guess. It is beyond human capacity to make all correct guesses without a single mistake, which itself is sufficient to prove to a logical person that the origin of the Qur’an is Divine.

CREATOR IS THE AUTHOR OF THE QUR’AN

The only logical answer to the question as to who could have mentioned all these scientific facts 1400 years ago before they were discovered, is exactly the same answer initially given by the atheist or any person, to the question who will be the first person who will be able to tell the mechanism of the unknown object. It is the ‘CREATOR’, the producer, the Manufacturer of the whole universe and its contents. In the English language He is ‘God’, or more appropriate in the Arabic language, ‘ALLAH’.

QUR’AN IS A BOOK OF SIGNS AND NOT SCIENCE

Let me remind you that the Qur’an is not a book of Science, ‘S-C-I-E-N-C-E’ but a book of Signs ‘S-I-G-N-S’ i.e. a book of ayaats. The Qur’an contains more than 6,000 ayaats, i.e. ‘signs’, out of which more than a thousand speak about Science. I am not trying to prove that the Qur’an is the word of God using scientific knowledge as a yard stick because any yardstick is supposed to be more superior than what is being checked or verified. For us Muslims the Qur’an is the Furqan i.e. criteria to judge right from wrong and the ultimate yardstick which is more superior to scientific knowledge.
But for an educated man who is an atheist, scientific knowledge is the ultimate test which he believes in. We do know that science many a times takes ‘U’ turns, therefore I have restricted the examples only to scientific facts which have sufficient proof and evidence and not scientific theories based on assumptions. Using the ultimate yardstick of the atheist, I am trying to prove to him that the Qur’an is the word of God and it contains the scientific knowledge which is his yardstick which was discovered recently, while the Qur’an was revealed 1400 year ago. At the end of the discussion, we both come to the same conclusion that God though superior to science, is not incompatible with it.

SCIENCE IS ELIMINATING MODELS OF GOD BUT NOT GOD

Francis Bacon, the famous philosopher, has rightly said that a little knowledge of science makes man an atheist, but an in-depth study of science makes him a believer in God. Scientists today are eliminating models of God, but they are not eliminating God. If you translate this into Arabic, it is La illaha illal la, There is no god, (god with a small ‘g’ that is fake god) but God (with a capital ‘G’).
Surah Fussilat:
"Soon We will show them our signs in the (farthest) regions (of the earth), and in their own souls, until it becomes manifest to them that this is the Truth. Is it not enough that thy Lord doth witness all things?"
[Al-Quran 41:53]

Wednesday, November 24, 2010

Don't Hurt Your Heart !!!

A very good article which takes two minutes to read. I'm posting this to persons I care about..!!!

Heart Attacks And Drinking Warm Water

This is a very good article. Not only about the warm water after your meal, but about Heart Attack s . The Chinese and Japanese drink hot tea with their meals, not cold water, maybe it is time we adopt their drinking habit while eating.
For those who like to drink cold water, this article is applicable to you. It is very Harmful to have Cold Drink/Water during a meal. because, the cold water will solidify the oily stuff that you have just consumed. It will slow down the digestion. Once this 'sludge' reacts with the acid, it will break down and be absorbed by the intestine faster than the solid food. It will line the intestine. Very soon, this will turn into fats and lead to cancer . It is best to drink hot soup or warm water after a meal.
French fries and Burgers are the biggest enemy of heart health. A coke after that gives more power to this demon. Avoid them for your Heart's health

Common Symptoms Of Heart Attack...
A serious note about heart attacks - You should know that not every heart attack symptom is going to be the left arm hurting . Be aware of intense pain in the jaw line .

You may never have the first chest pain during the course of a heart attack. Nausea and intense sweating are also common symptoms. 60% of people who have a heart attack while they are asleep do not wake up. Pain in the jaw can wake you from a sound sleep. Let's be careful and be aware. The more we know, the better chance we could survive.

A cardiologist says if everyone who reads this message sends it to 10 people, you can be sure that we'll save at least one life. Read this & Send to a friend. It could save a life... So, please be a true friend and send this article to all your friends you care about.

சுவர்க்கத்தை பரிசாக பெற்றுத் தரும் நற்கிரியைகள்

அளவற்ற அருளாளனும் நிகரற்ற அன்புடையோனுமாகிய எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வின் திருப்பெயரால் துவங்குகிறேன்.

1. அநாதையைப் பொறுப்பேற்றல்:
"அநாதையைப் பொறுப்பேற்றவரும், நானும் சுவர்க்கத்தில் இவ்வாறு இருப்போம் என்று கூறிய நபி (ஸல்) அவர்கள் தனது ஆள்காட்டி விரலையும், நடு விரலையும் இணைத்துக் காட்டினார்கள்" (புஹாரி).

2. கடமையான தொழுகைக்குப் பின் ஆயத்துல் குர்ஸி ஓதி வருதல்:
"எவர் கடமையான தொழுகைக்குப் பின் 'ஆயத்துல் குர்ஸியை' ஓதி வருவாரோ மரணத்தைத் தவிர அவருக்கு சுவர்க்கம் நுழைய எதுவும் தடையாக இருக்காது" என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் (நஸாஈ).
ஆயத்துல் குர்ஸி:
"அல்லாஹூ லாஇலாஹ இல்லா ஹூவல் ஹய்யுல் கய்யூம் லா தஃஹுதுஹு ஸினத்துவ்வலா நவ்ம் லஹு மாபிஃஸ் ஸமாவாதி வமாபில் அர்லி மன்தல்லதி யஷ்பஃஉ இன்தஹு இல்லா பி இத்னிஹி யஃலமு மாபயின அய்தீஹிம் வமா கல்பஹும் வலா யுஹீதூன பிஷய்இம்மின் இல்மிஹி இல்லா பிமா ஷாஅ வஸிஅ குர்ஸிய்யுஹுஸ் ஸமாவாதி வல்அர்ல வலா யஊதுஹு ஹிப்லுஹுமா வஹுவல் அலிய்யுல் அழீம" (பகரா 2:255).
اللَّهُ لا إِلَهَ إِلا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلا نَوْمٌ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأرْضِ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلا بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلا بِمَا شَاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضَ وَلا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ
அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை. அவன் என்றென்றும் உயிருடன் இருப்பவன். அவனுக்கு சிறு உறக்கமோ, ஆழ்ந்த உறக்கமோ ஏற்படாது. வானங்களில் உள்ளவையும், பூமியில் உள்ளவையும் அவனுக்கே உரியன. அவன் அனுமதித்தால் தவிர அவனிடம் யார் தான் பரிந்து பேச முடியும்? அவர்களுக்கு முன்னேயும் பின்னேயும் உள்ளதை அவன் அறிகிறான். அவன் அறிந்திருப்பவற்றில் எதையும் அவர்களால் அறிய முடியாது, அவன் நாடியதைத் தவிர. அவனது ஆசனம் வானங்களையும், பூமியையும் உள்ளடக்கும். அவ்விரண்டையும் காப்பது அவனுக்குச் சிரமமானதன்று அவன் உயர்ந்தவன், மகத்துவமிக்கவன்.
3. வுழூச் செய்த பின் ஓதவேண்டியவை:
'உங்களில் ஒருவர் அழகான முறையில் வுழூச் செய்து பின்பு:
أشهد أن لا اله الاالله وحده لا شريك له واشهد أن محمدا عبده ورسوله
'அஷ்ஹது அல் லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லாஷரீக லஹு வ அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் அப்துஹு வரஸுலுஹு' (வணக்கத்திற்குரிய நாயன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை, அவன் தனித்தவன், அவனுக்கு எந்த இணையுமில்லை என்றும், முஹம்மத் அல்லாஹ்வின் அடியாரென்றும் தூதரென்றும் சான்று பகருகிறேன்) என்று சொல்வாரானால் அவருக்கு சுவர்க்கத்தின் எட்டு வாயில்களும் திறக்கப்படுகின்றன. அவர் விரும்பிய வாயிலால் நுழைய முடியும்' என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். (முஸ்லிம்).

4. அஸர் தொழுகையையும் சுபஹ் தொழுகையையும் தொடர்ச்சியாக தொழுது வருதல்:
'எவர் அஸர் தொழுகையையும், சுபஹ் தொழுகையையும் (பேணிப் பாதுகாத்து) தொழுது வருவாரோ அவர் சுவர்க்கம் நுழைந்து விட்டார்' என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். (புஹாரி, முஸ்லிம்)

5. ஐவேளை தொழுகையை அதற்குரிய நேரத்தில் தொழுது வருதல்:
"எவர் தொழுகையை அதற்குரிய நேரத்தில் தொழுது வருவாரோ அல்லாஹ்விடத்தில் அவரை சுவர்க்கத்தில் நுழைவிக்கும் ஓர் உடன்படிக்கை இருக்கிறது" என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். (அஹ்மத், அபூதாவூத், நஸாஈ).

6. ஸலாத்தை பரப்புதல்:
"உங்களில் எவரும் நம்பிக்கை கொள்ளாத வரை, சுவர்க்கம் நுழைய முடியாது. நீங்கள் ஒருவரை ஒருவர் நேசிக்காத வரை விசுவாசம் கொண்டவராகக் கருதப்பட மாட்டீர். உங்களுக்கு மத்தியில் நேசத்தை ஏற்படுத்தும் ஒரு காரியத்தை சொல்லித் தரட்டுமா? உங்களுக்கு மத்தியில் ஸலாத்தை அதிகமாகப் பரப்புங்கள்" என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

7. வுழூச் செய்த பின் இரண்டு ரக்அத் மனப்பூர்வமாகத் தொழுதல்:
'ஒரு முஸ்லிம் அழகான முறையில் வுழூச் செய்து உளப் பூர்வமாக இரண்டு ரக்அத் தொழுவாரானால் அவருக்கு சுவர்க்கம் கடமையாகி விட்டது' என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

8. கல்வியைத் தேடல்:
"எவர் கல்வியைத் தேடி வெளியேறிச் செல்கிறாரோ அவருக்கு அல்லாஹ் சுவர்க்கத்தின் பாதையை இலகு படுத்துகிறான்" என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். (முஸ்லிம்)

9. பெற்றோருக்கு நன்மை செய்தல்:
அவனது மூக்கு மண்ணை கவ்வட்டும், பின்பு அவனது மூக்கு மண்ணை கவ்வட்டும், பின்பு அவனது மூக்கு மண்ணை கவ்வட்டும். இறைத் தூதரிடம் அவர் யார் எனக் கேட்கப்பட்டது? "பெற்றோர்களின் இருவரையோ அவர்களின் ஒருவரையோ முதிய வயதில் அடைந்து, பின்பு அவன் (அவர்கள் மூலம்) சுவர்க்கம் நுழையவில்லையானால் அவனேயாவான்" என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். (முஸ்லிம்)

10. நாவையும், மர்மப் பகுதியையும் பேணுதல்:
"எவர் இரு தாடைகளுக்கும், தொடைகளுக்கும் மத்தியில் உள்ளதை பாதுகாக்கிறேன் என பொறுப்பேற்றுக் கொள்கிறாரோ அவருக்கு நான் சுவர்க்கத்தை பொறுப்பேற்றுக் கொள்கிறேன்" என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். (புஹாரி).

11. முஅத்தீனின் அழைப்புக்கு மறுமொழி பகருதல்:
"முஅத்தீன் (அழைப்பாளர்) பாங்கு சொல்லும் போது அதை செவிமடுப்பவர் அதே போன்று சொல்ல் வேண்டும், 'ஹய்யஅலஸ் ஸலாஹ், ஹய்யஅலல் பலாஹ்' என்று சொல்லும் போது மாத்திரம் 'லா ஹவ்ல வலா குவ்வத இல்லா பில்லாஹி' என்று சொல்ல வேண்டும், பின்பு முஅத்தீன் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்'என்று சொல்லும் போது யார் தூய உள்ளத்துடன் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று பதில் சொல்கிறாரோ அவர் சுவர்க்கம் நுழைந்து விட்டார்' என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். (முஸ்லிம்)

12. ஒரு நாளைக்கு பன்னிரண்டு ரக்அத் ஸுன்னத் தொழுது வருதல்:
"எவர் ஒரு நாளைக்கு பன்னிரண்டு ரக்அத் ஸுன்னத் தொழுது வருவாரோ அவருக்கு அல்லாஹ் சுவர்க்கத்தில் ஒரு மாளிகையை எழுப்புகிறான். அவைகளாவன: லுஹருக்கு முன் 4ரக்அத்துகள், லுஹருக்குப் பின் 2 ரக்அத்துகள், மஃரிபுக்குப் பின் 2ரக்அத்துகள், இஷாவுக்குப்பின் 2 ரக்அத்துகள், பஜ்ருக்கு முன் 2ரக்அத்துகள்". (திர்மிதி)

13. அல்லாஹ்வின் 99 திருநாமங்களை மனனமிட்டு அதன்படி செயல்படுதல்:
"அல்லாஹ்விற்கு 99 திருநாமங்கள் உள்ளன. எவர் அவைகளை மனனமிட்டு அதன்படி செயல்படுவாரோ அவர் சுவர்க்கம் நுழைந்துவிட்டார்" என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். (புஹாரி).

14. நான்கு விடயங்கள் ஒரு சேர பெற்று விட்டவர் சுவர்க்கம் நுழைந்து விட்டார்:
"உங்களில் இன்று நோன்பு நோற்றவர் யார்? என நபி (ஸல்) அவர்கள் குழுமியிருந்த தனது தோழர்களிடம் வினவினார். அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் அதற்கு நான் என்றார்கள். இன்று உங்களில் நோயாளியை சுகம் விசாரிக்க சென்றது யார்? என அன்னார் வினவினார், அதற்கும் நான் என அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள். இன்று உங்களில் ஜனாஸாவில் கலந்து கொண்டவர் யார்? என அன்னார் கேட்டபோது, அதற்கும் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் நான் என்றார்கள். இன்று உங்களில் ஏழைகளுக்கு உணவளித்தவர் யார்? என அன்னார் கேட்டார், அதற்கும் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் நான் என்றார்கள். எவருக்கு மேற் கூறப்பட்ட இவ்விடயங்கள் ஒரே நாளில் ஒரு சேர கிடைத்துவிடுமோ அவர் சுவர்க்கத்தில் நுழைந்து விடுவார்" என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். (முஸ்லிம்).

15. இணைகற்பிக்காத நிலையில் மரணித்தால் சுவர்க்கம்:
"முஆதே! எவர் அல்லாஹ்வுக்கு எந்த ஒன்றையும் இணையாக்காத நிலையில் மரணிக்கிறாரோ அவர் சுவர்க்கம் நுழைந்து விட்டார்" என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். (அஹ்மத்).

16."லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்" வை உளத்தூய்மையுடன் மொழிதல்:
"எவர் "லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்" வணக்கத்திற்குரிய நாயன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு எவரும் இல்லை என்பதை உளத்தூய்மையுடன் சொல்கிறாரோ அவர் சுவர்க்கம் நுழைந்து விட்டார்" என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். (அஹ்மத்).

17. எழுபதாயிரம் பேர் கேள்வி கணக்கின்றி சுவர்க்கம் நுழைவர்:
"நபி (ஸல்) அவர்கள்: எனது சமுதாயத்தில் எழுபதாயிரம் பேர் எந்த விசாரணையும், தண்டனையுமின்றி சுவர்க்கம் நுழைவார்கள் எனக் கூறிவிட்டு வீட்டுக்குள் நுழைந்து விட்டார்கள். அங்கிருந்தோர் தங்களுக்குள் அந்த எழுபதாயிரம் பேர் நபியோடு தோழமை கொண்டு இருந்தவர்கள், மற்றும் சிலர் இல்லை அவர்கள் இஸ்லாத்தில் பிறந்து அல்லாஹ்வுக்கு எந்த ஒன்றையும் இணையாக்காதவர்கள். வீட்டைவிட்டு வெளியில் வந்த நபி (ஸல்) அவர்கள் நீங்கள் எதைப் பற்றி பேசிக் கொண்டிருந்தீர்கள் எனக் கேட்க நடந்தவைகளைக் கூறினர். நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்த எழுபதாயிரம் பேர்:
மந்திரித்துப் பார்க்காதவர்கள், மந்திரித்துப் பார்க்குமாறு கோராதவர்கள், பறவை சாஸ்த்திரம் பார்க்காதவர்கள் முழுமையாக அல்லாஹ்வையே சார்ந்திருக்கக் கூடியவர்கள் எனக் கூறினார்கள். அங்கிருந்த ஒருவர் எழுந்து நபியே நானும் அவர்களுடன் இருக்க பிரார்த்தியுங்கள், நீரும் அவர்களுடன் இருப்பீர் எனக் கூறினார்கள். மற்றொருவர் எழுந்து தனக்கும் பிரார்த்திக்குமாறு வேண்டினார், அதற்கு நபியவர்கள் "உக்காஷா"உம்மை முந்திவிட்டார் எனக்கூறினார்கள். (முஸ்லிம்).

"நிச்சயமாக நம்பிக்கை கொண்டு நல்லறங்கள் செய்தோருக்கு ஃபிர்தவ்ஸ் எனும் சொர்க்கச் சோலைகள் தங்குமிடங்களாக உள்ளன. அதிலே நிரந்தரமாக இருப்பார்கள். அங்கிருந்து இடம் பெயர்வதை விரும்ப மாட்டார்கள்" (குர்ஆன் 8:107,108).
நன்றி: [TAFAREG]

வானவியல் அறிஞர்-அல்பத்தானி

வானவியல் துறைக்கு முஸ்லிம்கள் ஆற்றியப் பங்கு அளப்பரியது.
வானசாஸ்திரம் பற்றிய முறையான ஆய்வு 8 ம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பகுதியில் ஆட்சிப் புரிந்த அப்பாசியக் கலிபா அல் மன்சூருடைய காலத்தில் பாக்தாத் நகரில் துவங்கியது.

முதல் கட்டமாக இந்திய, பாரசிக, கிரேக்க மொழிகளில் இருந்த வானசாஸ்திர நூல்களை எல்லாம் அரபி மொழியில் மொழியாக்கம் செய்தனர்.

வான ஆராய்ச்சியில் முஸ்லிம்கள் பெரும் ஆர்வம் காட்டியதன் விளைவாக மிக குறுகியக் காலத்தில் எண்ணற்ற முஸ்லிம் வானவியலாளர்கள் உருவாகியதோடு, 10 ம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் பாக்தாத் பெருநகரில் முஸ்லிம் வானவியல் அறிஞர்கள் ஒன்றுக் கூடினர். 11 ம், 12 ம் நூற்றாண்டுகளில் ஸ்பெயினில் வானாராய்ச்சி செழித்தோங்கி வளர்ந்தது. இந்த காலக்கட்டத்தில் விண் ஆராய்ச்சியின் உச்சத்திற்கே சென்று விட்டனர் முஸ்லிம் விஞ்ஞானிகள். மேலும் இத்துறை குறித்து அரும் பெரும் படைப்புகளையும் உருவாக்கிவிட்டு சென்றுள்ளனர்.

13 ம், 14 ம் நூற்றாண்டுகளில் இந்த வானாராய்ச்சி சாதனையின் சிகரத்தை தொட்டது. இந்தக் காலக்கட்டங்களில் யூதர்களும் கிறித்துவர்களும் லத்தின் மற்றும் ஹிப்ரு மொழியில் இந்த படைப்புக்களை எல்லாம் மொழிப்பெயர்த்தனர். வானவியல் துறையில் கலங்கரை விளக்கமாக திகழ்ந்ததாக சொல்லப்படும் டாலமி (Ptolemy ) என்பவர் எழுதிய "Almagest " என்ற பிரபல்ய வானநூல் ஸ்பெயின் முஸ்லிம் விஞ்ஞானிகளால் நன்கு அலசி ஆராயப்பட்டு கடுமையான விமர்சனத்திற்கு உள்ளாக்கப்பட்டது குறிபிடதக்கதொரு நிகழ்வாகும்.

இது மட்டுமின்றி வானசாஸ்திர அட்டவணைகளை (Astronomical Tables) தொகுத்ததன் மூலம் நட்சத்திரங்களின் நிலைகளையும் அளவுகளையும் பிரதிப்பலிக்கும் வான் கோளங்களை முஸ்லிம் வானவியலாளர்கள் தயாரித்தனர்.

இப்ராஹீம் இப்னு ஹபீப் அல்பாசாரி என்பவர்தான் முதன் முதலில் சூரியனின் உயர்வை அளக்கும் astrolabe என்ற கருவியை கண்டுப்பிடித்தார். இதனை தமிழில் சூரிய உயர்வு மானி என்றழைக்கலாம்.
இந்தக் காலப்பகுதியில் தோன்றிய வானவியலாளர்களிலே மிகவும் பிரசித்திப் பெற்றவர் அப்துல்லாஹ் முஹம்மது இப்னு ஜாபிர் சீனான் அல்பத்தானி என்பவராவர். இவர் வாழ்ந்தக் காலம் கி பி 858 - 929 ஆகும். அல்பத்தானி இளம் வயதிலிருந்தே 42 ஆண்டுகள் தொடர்ந்து வானாராய்ச்சியில் ஈடுப்பட்டு முக்கியமான பல கண்டுப்பிடிப்புகளை உலகிற்கு வழங்கினார். இவருடைய மிகவும் முக்கியமான கண்டுப்பிடிப்புகளில் ஒன்றுதான் 365 நாட்கள், 5 மணி நேரங்கள், 46 நிமிடங்கள், 24 வினாடிகள் என்று சூரிய ஆண்டுக் கணக்கை தீர்மானித்ததாகும். இது இன்றைய நவீன விண்ணாராய்ச்சி மதிப்பீட்டிற்கு ஒத்ததாக விளங்குகின்றது.

அபுல் ஹுசைன் அப்துல் ரஹ்மான் அல் சூபி என்பவர் 10 ம் நூற்றாண்டில் மாபெரும் வானவியல் அறிஞராக திகழ்ந்தார். இவர் வாழ்ந்தக் காலம் கி பி 903 - 966 வரை ஆகும். இவர் பாரசீகத்தை சார்ந்தவர். இவர்தான் முதன்முதலில் நட்சத்திரங்களின் நிறம். அளவில் தென்படும் மாற்றதியும் அவற்றின் சரியான இயக்கத்தையும் பற்றிக் கண்டறிந்தார். இவர் எழுதிய சுவார் அல் கவாகிப் (நிலையான நட்சத்திரங்களின் நூல்) மிகவும் பிரபல்யமானது.

இவ்வாறு வானவியல் துறையில் விண்மீன்களைப் போன்று பிரகாசிக்கும் எண்ணற்ற முஸ்லிம் வானவியலாளர்களின் வாழ்வு, ஆராய்ச்சிப், சாதனைப் பற்றிய பட்டியல் நீண்டுக் கொண்டு செல்கிறது.

தேங்க்ஸ்: Rajaghiri Gazzali